به یکی از دانشجویان می گوید:" من یک بیماری دارم که باید وقتی به حمام می رم یکی توی"..." دارویی رو استعمال کنه؛ تو اینکار رو برام می کنی؟"

 

"ع.ش"، دانشجوی رشته علوم سیاسی و از اقوام نزدیک نایب رئیس مجلس آقای باهنر بود. "ع.ش" فردی بی نهایت زبان باز و زرنگ بود که ارتباطات قوی و محکمی با وزارت خارجه داشت و دارد! به قول خودش قرار بود سفیر شود. آخر کار هم فقط دو چیز او را از مخمصه ای که برایش درست شد، نجات داد؛ نسبت فامیلی اش با مهندس باهنر و زبان بازی بی نظیر خودش!

 

حتی پس از گذشت سه سال از آن ماجرا خیلی از دانشجوهای امام صادق هنوز هم نمی دانند که لواط کاری حمام های بلوک 9 کار او بوده!

 

لواط کاری؟ بله درست نوشتم و درست شنیدید. "ع.ش" و 7 نفر دیگر از دانشجوهای مهدوی کنی، در حمام های دانشگاه با یکی از دانشجوها که پسر یکی از شهرداران مناطق تهران بود عمل لواط را انجام دادند و این از چشمان تیزبین جاسوسان کمیته انضباطی پوشیده نماند.

 

اما جالب اینجاست قبل از اینکه جاسوس ها این خبر را مخابره کنند، فرد مفعول(دانشجویی که مورد تجاوز قرار گرفته بود) با پای خودش و در کمال صحت و سلامت عقلانی به کمیته انضباطی رفت و تمام ماجرا را تعریف کرد!

 

بشنویم شرح ماوقع را از زبان دانشجوی مفعول؛" ع.ش، به من گفت: "من یک بیماری دارم که باید وقتی به حموم می رم یکی توی"..." دارویی رو استعمال کنه؛ تو اینکار رو برام می کنی؟" منم قبول کردم ولی وقتی باهاش به حموم رفتم، از من تقاضا کرد که بذارم اون کارو با من بکنه. منو وسوسه کرد. از اون به بعد، دوستای دیگه اش هم همین کارو با من کردن.

 

اما بشنوید سرانجام ماجرا را؛

 

دانشجوی مفعول، به دانشگاه تقریب مذاهب اسلامی ( به ریاست آیت الله عبدالکریم بی آزار شیرازی) منتقل شد و رفت تا مایه تقریب مذاهب باشد!

 

"ع.ش" هم اخراج شد اما... با وساطت مهندس باهنر (که از دوستان و هم جناحی های آیت الله مهدوی کنی است) حکم اخراج پس گرفته شد و "ع.ش" به دانشگاه علامه طباطبایی منتقل شد تا سیاست بخواند و یکی از مهره های تأثیرگذار در عرصه سیاسی کشور باشد

 

http://ansooyepardeh.blogfa.com/post-3.aspx

چهار سگ در تيم حفاظتی دکتر محمود احمدی نژاد –رئيس جمهوری ايران- به منظور تشخيص بمب و مواد منفجره به کار گرفته شده اند که هر يک به قيمت ۱۵۰ ميليون تومان از کشور آلمان خريداری شده اند.
اين سگ ها که از باهوش ترين و اصيل ترين نژاد سگ های آلمانی به شمار می آيند، پيش از بازديد رئيس جمهور از نمايشگاه ها، همايش ها و يا اماکنی که به منظور سخنرانی يا بازديد در آن ها حضور می يابد، مستقر می شوند، منطقه ی مورد بازديد را کاملا کنترل می کنند و پس از اعلام وضعيت سفيد، رئيس جمهور در محل حاضر می شود.
هر يک از اين ۴ سگ بالغ بر ۱۵۰ ميليون تومان خريداری شده اند که در مجموع رقم ۶۰۰ ميليون تومان به خريد آن ها اختصاص يافته است.
روز چهار شنبه ی گذشته (۲۳/۸/۸۶) همزمان با بازديد دکتر احمدی نژاد –رئيس جمهوری اسلامی ايران- از نمايشگاه مطبوعات، اين سگ ها در محل نمايشگاه رها شدند تا به انجام عملياتی که نزد تيم حفاظتی و خبرنگاران به عنوان «چک و خنثی» معروف است بپردازند که البته خنثی کردن را بايد از وظايف آن ها حذف کرد.
اين عمليات در روز چهار شنبه از ساعت ۱۲ ظهر آغاز شد و به گفته نمايندگان رسانه ها در غرفه های نمايشگاه با توهين آميز ترين رفتارها از سوی تيم حفاظتی رئيس جمهور همراه بود.
با وجود اين که خريداری و به کار گيری سگ ها به منظور هرچه سريع تر انجام شدن عمليات «چک و خنثی» انجام شده است اين عمليات تا ساعت ۱۴:۳۰ به طول انجاميد. ابتدا قرار شد در هر غرفه تنها يک نفر به عنوان متصدی و مسئول آن حضور داشته باشد، اما پس از مدتی تيم حفاظتی به اين نتيجه رسيدند که مسئولان غرفه ها را هم از نمايشگاه بيرون کنند.
تمامی نمايندگان غرفه ها در ساعات ياد شده ناچار بودند پشت درها بايستند يا در پارک لاله قدم بزنند. اما اين انتظار در ساعت ۱۴:۳۰ نيز پايان نيافت؛ چرا که رئيس جمهور با چهار ساعت تأخير به نمايشگاه آمد و بازديد ايشان هم چندان به طول نينجاميد.
آن چه باعث شد بازديد ايشان از نمايشگاه کوتاه و مختصر شود انفجار در سايت هسته ای پارچين واقع در شرق تهران بود؛ که البته خبر آن در رسانه های داخلی بازتابی نيافت.
نکته ای که برای حاضران جای پرسش داشت اين بود که با وجود سگ هايی که عمليات کنترل محل را انجام می دادند چرا بازهم از گيت های دستی و کنترل منطقه به وسيله نيروهای انسانی استفاده می شد. صرف ۶۰۰ ميليون تومان برای خريداری اين سگ ها و دست آخر استفاده از نيروی انسانی برای اطمينان نهايی از امنيت منطقه ی مورد بازديد، باعث تعجب بسياری از ناظران بود.
از سويی ديگر باوجود اعتقادات جمهوری اسلامی ايران و همچنين بسياری از بازديدکنندگان نمايشگاه، مبنی بر نجس بودن سگ، حضور اين حيوان در چنين اماکنی موجب اعتراض عده ای شده بود که اين اقدام را نيز با شعارهای ساده زيستی، عدالت طلبی و مبارزه با تجمل گرايی رئيس جمهور در تعارض می دانستند.
يک مقام آگاه که خود مدير مسئول يکی از روزنامه های کثيرالانتشار کشور و وابسته به دولت است در پاسخ به اعتراض فردی که حضور سگ ها و همچين رفتار تيم حفاظتی احمدی نژاد را توهين آميز توصيف می کرد گفت: «اين تصميم تيم حفاظتی است که مديريت آن خارج از اختيارات رئيس جمهوری است.»
پيش از اين پيشنهاد به کارگيری سگ در تيم حفاظتی دکتر حدادعادل –رئيس مجلس شورای اسلامی- نيز مطرح شده بود که حدادعادل با آن به شدت مخالفت کرد.
همچنين تا کنون به کارگيری سگ در تيم های حفاظتی روسای قوا و حتی مقام رهبری نيز مرسوم نبوده است.

رضا ولی زاده

http://news.gooya.com

ابراهيم داور پناه

دو ماه قبل زماني که احمدي نژاد وعده داد که دولت به منتقدان خود جايزه مي دهد و آنها را تشويق مي کند، فعالان سياسي و رسانه هاي ‏منتقد اين سخن را مانور تبليغاتي‎ ‎تکراري و ناشيانه اي ارزيابي کردند که نبايد آنرا چندان جدي گرفت. احمدي نژاد در دو سال گذشته از اين ‏گونه سخنان بسيار گفته است: اينکه ايران آزادترين کشور دنياست، دولت نهم مظلوم ترين دولت هاست، هيچ دولتي به اندازه اين دولت ‏مخالفان خودرا تحمل نکرده است و....‏

با اين همه اين اعلام دولت باعث شد که در طول اين مدت چند رسانه مستقل ومنتقدي که باقي مانده اند به گونه هاي مختلف اعلام کنند که ‏تشويق دولت را نمي خواهند و تنها از دولت مي خواهند که آنها را به تعطيل نکشانند، مانع از اطلاع رساني شان نشود و با ابزارهاي مختلف ‏منابع مالي روزنامه ها را تهديد و تحديد نکنند. ‏

اين اشارات احيتاط آميز روزنامه ها نشان داد که اگر چه آنها موضوع تشويق را جدي نگرفته اند اما خود را مخاطب سخنان احمدي نژاد مي ‏دانند، در حالي که چون زمان گذشت آشکار شد که حتي به آن اندازه که خوش بينان تصور مي کردند تحمل و مدارا نيست.‏

به گفته يک روزنامه نگار با سابقه در روزگاري که ضرغامي رييس صدا وسيماي ايران و احمد توکلي رييس مرکز پژوهشهاي مجلس در ‏نگاه همسر سخنگوي دولت و نويسنده کتاب "احمدي نژاد، معجزه هزاره سوم" دشمن دولت و معجزاتش شمرده مي شوند و از نظر احمدي ‏نژاد رفتار مجلس هفتم هم با دولت خصمانه است، مطبوعات مستقل در ميان منتقدان طبقه بندي نمي شوند.‏

هفته گذشته احمدي نژاد رييس جمهور در سفر استاني به خراسان جنوبي منتقدان سياست هايش را داراي فهمي کمتر از بزغاله ناميد و ‏وزارت ارشاد با برگزاري کاريکاتور گونه نمايشگاه مطبوعات، آخرين اميد ها هم فرو ريخت و نوبت اجراي آخرين پرده از نمايشي شد که ‏کسي آخرش را حدس نزده بود. در پايان نمايشگاه مطبوعات و اهداي جوايز به برگزيدگان، جوايز ويژه اي هم به منتقدان دولت داده شد که ‏سرسلسله اين مثلا منتقدين حسين شريعتمداري مدير مسوول کيهان و کاظم انبارلويي سردبير روزنامه رسالت بودند. طنز پردازي گفت کاري ‏مانده بود از قديم، احمدي نژاد جايزه به منتقدان دولت خاتمي داد.‏

اين جديدترين ابتکار دولتي است که تمام زيرمجموعه اش تا کم اهميت ترين پستها را متعلق به دايره محدود خودي ها مي داند و رئيسش با ‏افتخار اعلام مي کند که به تنهايي سياست خارجي کشور را اداره مي کند، ابتکاري که نشان مي دهد حتي منتقدين دولت هم بايد از آن خودي ‏ها باشد و لابد بقيه را بايد همراه دورترين دشمنان از صحنه تاريخ و جغرافيا حذف کرد. رييسي که براي موزه ملي ايران انتخاب کرده با ‏افتخار مي گويد که تاکنون سه بار "آن هم به تکليف ديگران" به موزه پا نهاده است.‏

باز طنز پردازي گفت خب شد براي گزارش مخفي نيامده بودند جناب رييس.‏

دو ماه قبل احمدي نژاد گفته بود: "دنيا دارد بسرعت احمدي نژادي مي شود".‏

‏ راست مي گفت. او از دنيايي سخن مي گفت که احمدي نژاد پيامبر و معجزه آن است، حسين شريعتمداري منتقد مردمي اش، هوگو چاوز ‏همه سياست خارجي اش، عزت الله ضرغامي دشمنش و بقيه بزغاله هايي که فقط جا اشغال کرده اند. ‏

http://www.roozonline.com

امروز صبح طبق معمول هر روز با تاخیر، ساعت هفت و سی دقیقه از خونه زدم بیرون تا لا اقل تا ساعت هشت و ربع برسم سر کلاس ،خلاصه با کلی بدو بدو حدود هشت و ربع ،دم سر در دانشگاه ، از تاکسی پیاده شدم.به محضی که پیاده شدم احساس کردم که یه خورده امروز دم سر در شلوغ تره تعدادی هم پلیس وایساده بودن و آمبولانس و ماشین پلیس داخل دانشگاه پارک بود. خیلی توجهی نکردم و جلو رفتم ، طبق معمول کارتم را در اوردم تا به دربون ها نشون بدم ؛ نشون دادم ولی بعد دربان با دقت کارتم را گرفت و دقیق نگاه کرد ؛تعجب کرده بودم چون تو این چند سال ندیده بودم که اینقدر دقت کنند ؛ خیلی ها فقط یه کارت زرد میگیرن دستشون و از دور نشون میدن ، ولی امروز با دقت کارتم را نگاه کرد که نکنه خودم نباشم .خلاصه بیخیال شدم و گفتم سریع برم برسم به کلاس که یکهو توجهم به یه اطلاعیه جلب شد،با این مضمون "از کلیه دانشجو ها و اساتید درخواست میشود در سالن ملک لو راس ساعت هشت و سی دقیق برای استقبال از رئیس جمهور حضور به هم رسانید" شوکه شده بودم! دوباره خوندم ببینم اشتباه نمیکنم ؟ واقعا میخواد بیاد علم و صنعت ؟ اگه راسته چرا من نشنیدم؟! یعنی اینقدر از دنیا پرتم؟! خلاصه هر چی فکر کردم سر در نیاوردم ولی آخرش تصمیم گرفتم کلاسو بپیچونمو برم اونجا در بین راه چند نفر ازم می پرسیدن، اقا سالن ملک لو کجاس و منم بهشون میگفتم . کم کم که به اون قسمت نزدیک میشدم جمعیت بیشتر میشد .خلاصه به نزدیکی اونجا که رسیدم دیدم حدود صد متر قبل از ورودی اصلی ، در های موقتی ساختن و مانع ورود دانشجو ها با کیف و موبایل میشن ، میگفتن برید موبایل ها و هر وسیله ای که دارید را به این اتوبوس ها تحویل بدید، ما هم رفتیم که این کارو بکنیم ؛خیلی ها تو صف کیف و موبایل بودند! در واقع بردن کیف و موبایل را به داخل سالن ممنوع کرده بودند .  وقتی همه چیز را تحویل دادیم گفتیم حالا میریم داخل ، ولی باز هم جلوی در های موقتی که کلی از درهای اصلی سالن فاصله داشت جلوی خیلی ها را گرفته بودند ، و میگفتن جا تموم شده ! در واقع ترجیحا باید "کارت دعوت" را که به بعضی از افراد داده شده بود همراه داشته باشیم! خیلی از بچه ها شاکی شده بودن و اعتراض می کردن که مگه باید از کجا این کارت ها را میگرفتیم و ما اصلا همین الان خبر دار شدیم و این چه وضع خبر رسانیه  ، خلاصه با هزار ضرب و زور و اینکه ما دانشجوی همان دانشگاهیم راضی شدن وارد صف بشیم ، بعد از دادن وسایلمان از جمله موبایل حالا نوبت "تفتیش بدنی" بود تا از "خان" سوم رد بشیم.به نفر جلوی من که رسید یکی تو بیسیم بهش گفت که جا تمومه و دیگه فعلا راه ندید ، به محضی که اینو شنیدم خودمو پرت کردم جلو و چسبوندم به جلویی که هر جوری شده از این قسمت رد بشیم ؛ و خوشبختانه تونستم از قسمت تفتیش بدنی جان سالم به در ببرم.  ناگفته نماند که کسی که تفتیش بدنی می کرد از ما باز هم کارت دانشجویی را طلب کرد ، که اینم با کلی زبون ریزی راضی کردیم که اخه وقتی کیفمون را گرفتید ما چطوری دوباره کارت را بیاریم ؟! خلاصه از ما اصرار و از اون انکار ، که اخر راضیش کردیم که ما نمیتونیم دوباره کارت را که داخل کیف است بیاریم ، و اصلا وقتی دم در اصلی دانشگاه کلی دارن همه را چک میکنن چه نیازی هست که دوباره اینجا کارت بخواید؟ بعد از این مرحله به "خان چهارم رسیدیم " که دیگه اینجا در واقع درهای محل سخنرانی احمدی نژاد بود ، الان حدودا ساعت هشت و نیم یا یک ربع به نه بود . وقتی نزدیک شدیم دیدیم باز هم اینجا در ها بستس و کلی ادم وایسادن دم در .

خلاصه یه ده دقیقه ای اون جا معطل شدیم و کم کم داشتیم دلسرد میشدیم که بعضی ها گفتن ما میریم بابا ! کی حال داره وایسه اخرشم معلوم نیست راه میدن یا نه! ولی ما تصمیم گرفتیم وایسیم ، در این بین گفتم به پرس و جو بکنم ببینم بقیه هم مثل من و دوستام اینقدر گیج و اوشکول هستند که نفهمیدن امروز قراره احمدی نژاد بیاد یا نه.
از اولی که دستش "کارت دعوت" بود پرسیدم که اینو از کجا اوردی و اصلا رشتت چیه؟! که یه دفعه گفت من از یکی از شهرستان ها اومدم! پرسیدم مگه میشه؟ شما ها چطوری خبر دار شدین که ما که دیروز اینجا بودیم نفهمیدیم؟!و ایا اصولا مگر این مجلس دیدار احمدی نژاد با علم و صنعتی ها نیست؟پس شما اینجا چه میکنید؟! واقعا داشتم به خودم شک می کردم! باز از شخص دیگری که از کارت ها در دست داشت پرسیدم اینها را از کجا اورده اید که گفت من دانشجوی همین جا هستم ولی از دفتر بسیج این را گرفته ام . رفتم نزدیک درهای اصلی که کلی آدم وایساده بودن ، یه دفعه دیدیم یه ماشین سریع از پشت سالن وایساد وتا اونجایی که من اینها را میشناسم اول نماینده رهبر در دانشگاه و بعد هم احمدی نژاد و محافظ هاش از ماشین اومدن بیرون ، احمدی نژاد تا چشمش به جمعیت حدود صد یا دویست نفری پشت در افتاد دست تکون داد که انگار چرا شما ها اینجا وایسادین! جمعیت هم داد زدن که در را باز نمیکنن. خلاصه یکی دو گروه از دختر های با حجاب چادر ، اومدن و به در نزدیک شدن ، مامور امنیتی اونجا هم در را باز کرد وهمه پسر ها را هل داد ! پسر ها هم کلی اعتراض کردن که چرا اینها را راه میدهید؟ و اینها کی هستند؟ که نزدیک بود یکی از پسر ها با یکی از این دختر ها درگیر بشه ، که جلوشونو گرفتیم و در این بین من از یکی از دختر ها پرسیدم شما از کجا اومدید که گفت ما از "کرج" اومدیم! خلاصه  دختر هایی را که" کارت" به دست بودند، به داخل راهنمایی کردند و دوباره در را بستند! که این دفعه پسر ها خیلی شاکی شدند ، و کم کم صدا شون بالاتر رفت ، یکی به مامور میگفت که کلی جا تو هست چرا در را بستید ، یکی دیگه می گفت اینها دانشجوی علم و صنعت نیستند چرا راهشان میدید؟ و اینکه شما نباید چند روز قبل تبلیغات بکنید و به دانشجو ها و گروه های سیاسی خبر بدهید؟ و در پاسخ هم بهشون میگفتن که ما ماموریم و معذور و کاری را که گفتن میکنیم( این وقت مقارن بود با تلاوت قرآن در سالن ). خلاصه طاقتمون به سر رسید و بعد از چند بار شعار و در زدن ها یا به عبارت دیگر لگد زدن های محکم وقتی کسی جواب نداد ، کار به هل دادن رسید؛ تصور کنید حدود دویست نفر با هم در قفل را هل میدادند و با یک دو سه ، هل میدادند تا به جایی رسید که در ، در آستانه شکست قرار گرفت ! هل دادن را هر بار با قدرت بیشتر انجام میدادن ، تا یه دفعه چند تا از این امنیتی ها با داد و بیداد اومدن بیرون که این کار ها چیست ، بچه ها هم میگفتن که ما رو راه بدید ، خلاصه بعد از مقداری درگیری در را نیمه باز کردن که دانشجو ها برن داخل . وقتی داخل شدیم یک نفر از سران بسیج در حال سخنرانی بود ، در اون لحظه حرف هایی با این مضمون میزد :"....ما نمیگذاریم اتفاق های دانشگاه امیرکبیر تکرار شود ، حوادثی مثل آتش زدن عکس شما ، به هیچ وجه این توهین ها قابل قبول نیست....". و تازه شصتم خبر دار شد که این اتفاقات عجیب و غریب که امروز دیدیم یعنی چه ! اینجا بود که متوجه شدم "موبایل" چه نعمت ارزنده ای است و ما قدرش را نمیدانیم! اگر اینجا یک موبایل بود اخبار این قضایا مثل امیر کبیر به بیرون درز میکرد !

وقتی با هزار مکافات و له شدگی وارد سالن شدم ،چشمم به جمال احمدی نژاد و جمعیتی که از دیدن او سر از پا نمیشناختن ، روشن شد . در واقع اولین نفراتی که داخل سالن دیدیم اعضای بسیج دانشجویی بودند و در واقع گردانندگان جلسه همگی بسیج و افرادی شبیه آنها بودند . ما هم یه گوشه یه صندلی پیدا کردیم و نشستیم ، در این هنگام چند تا دانشجو میومدن و  به نوبت سوال میپرسیدن ؛ همه هم تا جایی که من یادم هست یا نماینده بسیج و حزب الله بودند یا نماینده بخش فرهنگی و گروه های غیر سیاسی و.... مثل اینکه کلا از نماینده گروه های ضد احمدی نژاد و انجمن اسلامی و منتقد نظام.... خبری نبود ! و تا چشم هم کار میکرد ورقه ها و پلاکارد در دست همین افراد بود که همه مدح احمدی نژاد و مسئولین جمهوری اسلامی بود . جملات " راه مذاکره با آمریکا توبه آمریکاست ، تا آخر ایستاده ایم ، در شعب ابی طالب ترین موقعیت با تو هستیم ، دوستت داریم ، ..." روی این ورقه ها به چشم میخورد. در این میان فقط یکی دو نفر بودند که نمی دانم اینها چطور با این وضع امنیتی شدید تونسته بودند چند تا ورقه (دقت کنید فقط یکی یا دو تا در مقابل سی یا چهل ورقه و پلاکاردی که در دست بسیجی ها بود ) که روی انها عبارات " دانشجویان زندانی را آزاد کنید " " احمد قصابان و ... آزاد کنید" و یک پلاکارد دیگه که من نتونستم بخونم ؛در دستشون بود ، هر موقع هم این بد بختها میخواستند همین دو تا ورقه را بالا ببرند با هجوم پلاکارد های بسیجی ها از صحنه محو میشدند ، در واقع به محضی که این یکی دو ورقه بالا میرفت تا عکاس ها عکس بگیرند بسیجی ها عمدا ده یا بیست پلاکارد را جلوی این دو میگرفتند که همین یه عکسی هم که از دستشون در رفت ، را اجازه ندهند که دیده شود ، که در یکی از این مواقع یکی از این دو سه پلاکارد توسط مثل اینکه یکی از مامورین یا همون افراد بسیجی پاره شد که با واکنش منفی یکی از دانشجو ها مواجه شد و یک لحظه جو متشنج شد ولی به سرعت در نطفه خفه شد . محتوای این پلاکارد به گفته آنها توهین آمیز عنوان شد

در هر حال جلسه با جو سنگین احمدی نژادی که داشت سپری میشد و واقعا هم افرادی بودند که مثل ما بالاخره دانشجوی آنجا بودند و به انجا راه یافته بودند و از این مسئله ناراحت بودند ولی با توجه به سازماندهی وسیع و سنگین برگزار کنندگان (عمدتا افراد بسیج و ...) کسی نبود که بتواند اقدامی خلاف جهت کلی و برنامه ریزی شده بردارد. بعد از سوالات نوبت احمدی نژاد بود که صحبت کند ، که به "مرگ بر منافق ، احمدی دوستت داریم ، احمدی حمایتت میکنیم ، تکبیر و کف زدن های متوالی ...." همراه بود . سپس احمدی به نقل خاطرات دانشجویی اش در زمان شاه و مبارزات دانشجویی و میزاد دیکتاتوری و خشونت شاه و ...در دانشگاه علم و صنعت  پرداخت و سپس به بحث هایی در زمینه هسته ای ، تورم ، گرانی ، ... پرداخت . نکته جالب دیگر تعریف دوباره حکایت دانشگاه کلمبیا و رفتار صورت گرفته با وی و به یاد امام مهدی افتادن او و فحاشی های رییس دانشگاه کلمبیا پرداخت و از مواضعش حمایت کرد. در همین مورد نقلی با این مضمون داشت :" در دانشگاه کلمبیا یک جوی درست کرده بودند و این از قبل برنامه ریزی شده بود و می خواستند به ملت ایران توهین کنند" ، که من دقیقا به فکر جو درست شده و برنامه ریزی شده در دانشگاهی که در آن لحظه درش بودم افتادم و وجودم پر از عصبانیت و حس کینه شد که چرا باید اینطور باشد؟! آیا واقعا احمدی نژاد نمیداند از شهر های دیگر ادم به این جلسه اورده اند؟ ایا نمیداند که این جلسه توسط گروهی خاص تنظیم شده بود؟! ایا نمیداند که بسیاری از دانشجویان دانشگاه از این جلسه بی اطلاعند؟ایا نمیداند چرا اینقدر اختلاف بین رفتاری که امیر کبیر با او کرد با اینجا متفاوت است؟؟ آیا نمیبیند که چرا دانشجو ها چرا همه یک تیپ هستند؟ (خانمها نود درصد چادری و آقایان هم حداقل گردانندگان برنامه همه وزیر شعار به نفع احمدی بودند) فقط ما امیدواریم که خود احمدی نژاد از این وقایع اطلاع نداشته باشد که اگر داشته باشد من دیگر حرفی برای گفتن ندارم.و بیش از همه انسان از طرز برخورد تلویزیون با این ماجرا ها ناراحت میشود ، چرا که خبر نگار صداسیما با یک گزارش عوام فریبانه سعی داشت جلوه دهد که جلسه در آزادی کامل و با حضور همه دانشجو ها برگزار شده! و امروز خبر بیست و سی در مورد تشنج کوچکی که یکی از دانشجو ها به علت پاره شدن پلاکاردش توسط بعضی ها ایجاد کرد گفت :" این دانشجو واقعا در اقلیت بود و سریع ساکت شد!"  به هر حال جلسه مقارن با اذان به پابان رسید و به این ترتیب ما نفهمیدیم این آقا کی آمد و کی رفت !

http://piterjackson.blogfa.com/

Mahmoud Ahmadinejad said he had evidence of collaboration

Iranian President Mahmoud Ahmadinejad has denounced as "traitors" those in Iran who have criticised its nuclear programme, state media have reported.

Mr Ahmadinejad said the "internal elements" would be exposed if they did not stop pressurising his government, in a speech at a university in Tehran.

Reformists and several senior clerics have challenged Iran's nuclear policy.

Last week, Mr Ahmadinejad was quoted as claiming his government's critics were less intelligent "than a little goat".

The comparison was made in a speech he made in South Khorasan province on Wednesday, according to Farda, an Iranian website affiliated to so-called pragmatic conservatives.

Although the remarks were reported by a number of conservative and pro-reform newspapers, Mr Ahmadinejad's spokesman has insisted he was misquoted in an example of "press charlatanism".

'Traitors'

In his speech at Tehran's Science and Technology University, Mr Ahmadinejad said he had no intention of halting Iran's nuclear programme despite warnings by rival politicians and several clerics of the serious threats facing the country.

The UN Security Council has imposed sanctions on Iran because of fears it is seeking to develop nuclear weapons, while the US has not ruled out military action.

We even have a recorded speech of one of them who tells the enemy: 'Why should you give up?... Step up pressure to make [Iran] retreat' Iranian President Mahmoud Ahmadinejad

"These people are traitors and, based on our pact with the nation, we will not back down," he said, according to the official news agency, Irna.

"If they do not give up their pressures on [the government] over the atomic issues, we will expose them to the Iranian nation," he added.

"These are traitors and, in accordance with the vows we have taken to the nation, we will not back down and be onlookers."

Mr Ahmadinejad said he had chosen not to reveal their identities "because of some sensitivities", but warned he would do so "upon closure of the nuclear issue".

"They sent people to the enemy to regularly give them information from within the ruling system every week. We even have a recorded speech of one of them who tells the enemy: 'Why should you give up?... Step up pressure to make [Iran] retreat'," he claimed.

'Dangerous'

The president also said his critics had pressurised a judge "to acquit a suspect for spying", which correspondents say might be a reference to Hossein Mousavian, the former top nuclear negotiator who was detained in May for "security reasons".

Mr Rafsanjani has warned of the serious threats facing Iran

Mr Mousavian is an ally of former President Akbar Hashemi Rafsanjani, who recently voiced concerns about a military attack.

"The danger is serious and everyone should try to preserve the country's interests," Mr Rafsanjani said two weeks ago.

On Thursday, Mr Ahmadinejad's predecessor, Mohammad Khatami, warned of an escalating crisis between Iran and the international community.

"Ruling the country by those who impose their ideas is very dangerous," he told a gathering of reformist leaders.

Iran's former top nuclear negotiator, Ali Larijani, resigned last month over reported disagreements with Mr Ahmadinejad on how to proceed on the nuclear issue.

http://news.bbc.co.uk/

چند شب پیش در یکی از این وعده های خبری با وزیر اموزش و پرورش گفتگویی داشت . جالب بود. هرکه از نزدیک با روسای اموزش و پرورش آشنایی داشته باشد و یا حداقل سیمای مبارک این روسا را از تلویزیون مبارک تر دیده باشد، خواهد فهمید معیار انتخاب روسا در اموزش و پروش میزان قطر و عمق جای مهر اقایان محاسبه می شود. وگرنه سواد و کارشناسی و معلومات در اموزش و پرورش شده است کشک! باور نمی کنید اینهمه رییس با این عمق جای مهر نمی دانم از کجا پیدا می شود!

نکته جالب اینکه ، همین بی اطلاعی و کم مایگی باعث شده، مجبور شوند دائما تغییر مسئول دهند شاید خرابکاری ها به نوعی حل شود، که نشده و نمی شود. چون خانه از پای بست ویران است!

قضیه مصاحبه هم از این قرار بود که از او پرسیدند: شما وعده داده بودید که یکی از معاونانتان را از بین خانمها انتخاب خواهید کرد،( رجوع کنید به مذاکرات مجلس) چرا این وعده محقق نشد؟ ایشان در پاسخ گفتند که ما تمامی روسا را از بین مسئولین و کارشناسان سازمان انتخاب کردیم. اما خانمی در این حد، هرچه گشتیم نیافتیم.

بسیار تعجب کردم. نیمی از پرسنل اموزش را خانمها تشکیل می دهند و اتفاقا در تمامی ارکان هم حضوری اگر نگوییم مسئولانه تر، باید گفت همپای مردان دارند. مگر خود وزیر سابقه ای بیش از مدیریت یک دبیرستان در تهران داشته اند. در همین تهران خودمان چند مدیر زن موفق موجود است. آقای وزیر انها را ندیده اند؟ کدامیک از این کارشناسان مرتبه بالایی داشته اند.  اقای وزیر به جای این توجیه خنده دار باید می گفتند، در بین خانمها کسی را نیافتم که جای مهر بر پیشانی اش باشد. چون ظاهرا تنها معیار وزیر همین است و بس. و البته ظاهرا جای مهر بر پیشانی خانمها کمتر می ماند و اگر هم باشد زیر چادر و مقنعه پنهان است. لذا معیار معاونت از خانمها سلب می شود.

تذکر اینکه بنده با خواندن نماز و حتی عبادت مشکل ندارم. اما از این پوستین وارونه زدن ها به اسلام بیزارم. کاش می فهمیدیم بزرگترین عبادت خدمت به خلق است.

بی ربط به موضوع: از صبح حوصله رفتن به دانشگاه را نداشتم. دائم یا کتابهای امین پور را ورق می زدم و یا در سایتها به دنبال صدایی ، چیزی می گشتم. تشییع جنازه هم دور بود، قسمت نشد!

 

http://sahel-e-salamat.blogfa.com

در پی انتشار مطالبی در روزنامه کیهان که حاوی ایراد برخی اتهامات به جبهه مشارکت بود. این تشکل با ارسال نامه ای به کیهان به این اتهامات پاسخ داد.
متن کامل این بیانیه در ادامه می آید: که مدیر مسئول محترم روزنامه کیهان در یادداشت روزیکشنبه(6/8/86) آن روزنامه به بهانه نقد سخنرانی افتتاحیه دبیرکل جبهه مشارکت ایران اسلامی در دهمین کنگره آن حزب، چونان گذشته با تندترین واژه ها به دوران اصلاحات و سیاست خارجی دولت خاتمی و ایده ها و نظریات شخص ایشان تاخته است.

محتوای این یادداشت در حقیقت تلاشی نافرجام است برای مقایسه سیاست خارجی کشور در دو دولت اخیر. صورت مسأله آنقدر واضح است که هر صاحب نظری با اندکی انصاف می تواند قضاوت کند و جانب حقیقت را بگیرد اما هنگامی که بنا باشد چشم بسته از یک مجموعه با همه ضعف ها و کاستی ها و با همه هزینه هایی که بر ملت و کشور و نظام تحمیل کرده است دفاع شود و از یک مجموعه علیرغم همه آثار و خدماتی که برای کشور به جا گذاشته اند، بی محابا با بدترین و توهین امیزترین تعابیر یاد شود تنها از نویسنده یادداشت مذکور برمی اید.

از این نکته هم باید عبور کنیم که پیداست سایر بخش های سخنرانی دبیرکل جبهه مشارکت که به ضعف ها، ناکارآمدی ها، بی تدبیری ها و بی کفایتی های جریان حاکم در حوزه مسائل فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاست داخلی پرداخته است لابد از نگاه سرمقاله نویس محترم کیهان پاسخ موجهی نداشته است که تنها به بخش سیاست خارجی این سخنرانی پرداخته است که مسأله کیهانیان شخص خاتمی و اندیشه اصلاحی اوست نه مواضع یکی از احزاب اصلاح طلب که به هر بهانه ای انگشت اشاره را به سمت خاتمی می گیرد و دیدگاه های ایشان را خفت بار و خیانت آمیز می خواند و در کشفی جدید ایشان را مجری برنامه های دفتر فرح پهلوی می نامد.

به هر روی در پاسخ به نکات مطرح شده در یادداشت روز کیهان یادآوری پاره ای از نکات مفید است.

در سال 75 و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد شرایط کشور به سمتی سوق یافته بود که نیروهای نظامی آمریکا درصدد حمله محدود نظامی به ایران بودند، وضعیتی که اخیرا مقام رهبری از آن به عنوان تهدید سال 75 یادکردند. اما با برگزاری انتخابات دوم خرداد، حضور شگفت آور مردم و پیروزی خیره کننده نامزدی که سخنش دموکراسی در داخل و صلح در جهان بود این تهدید با کمترین هزینه برطرف شد. آقای خاتمی بر اساس نظریات و راهبردهایی که وعده آن را به ملت داده بود. در برابر ایده جنگ تمدن های هانتینگتون راهبرد گفتگوی تمدنها را مطرح کردند که به سرعت با اقبال جهانیان مواجه شد و در آغاز هزاره سوم قطعنامه آن در سازمان ملل به تصویب رسید و نخستیی سال از هزاره جدید میلادی به نام گفتگوی تمدنها نامیده شد. فارغ از اعتبار و منزلت جهانی که از این رهگذار نصیب ایران شد، همه کشورهای جهان بر صلح طلبی ایران اذعان نمودند.فضایی که اندیشه و منش آقای خاتمی در عرصه بین المللی ایجاد کرد موجب شد که کلینتون در صدد گفتگو با ایران برآید و خانم آلبرایت وزیر خارجه وقت آمریکا از مداخلات آمریکا در کودتای 28 مرداد ابراز تأسف کند.

با روی کارآمدن نومحافظه کاران در آمریکا و پس از حادثه تروریستی 11 سپتامبربهانه و امکان مناسبی برای جنگطلبان فراهم شد تا فضای جهان را میلیتاریزه کنند .با پیروزی آمریکا در جنگ با طالبان در افغانستان بوش ایران را محور شرارت خواند. اما نکته مهم این است که آقای خاتمی با پافشاری بر راهبرد خود این اجازه را به آمریکا نداد که اجماعی از قدرت های جهانی را علیه ایران شکل و ماجراجویی نظامی علیه کشورمان را سامان دهد.

از جمله اقدامات ابتکاری خاتمی پس از 11 سپتامبر پیشنهاد ائتلاف جهانی برای صلح بود که آن را در سازمان ملل مطرح کرد. البته این راهبرد مانند پیشنهاد گفتگوی تمدنها توسط کیهانیان مورد انتقاد شدید واقع شد.

به هر حال در آن شرایط حساس امنیت کشور تأمین شد و خطر جدی کشور را تهدید نکرد. با کمال تاسف باید گفت:تنها دو سال پس از روی کارآمدن دولت نهم پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد رفته و رسما ایران تهدید کننده صلح جهانی اعلام شده است، دو قطعنامه تحرم علیه ایران صادر شده و قطعنامه سختگیرانه تری نیز در حال تهیه است و شرایط به گونه ای است که از عالیترین مقامان سیاسی و نظامی کشور تا حتی احزاب به اصطلاح اصولگرا هم معترفند که احتمال ماجراجویی نظامی علیه ایران منتفی نیست این در حالیست که برخی از چهره های شاخص جریان محافظه کار اعتراف می کنند ما می توانستیم به گونه ای رفتار کینم که اجماع جهانی علیه ما شکل نگیرد و قطعنامه ای تحریم علیه کشور صادر نشود. افزون بر آن کافی است سری به کوچه و خیابان بزنید و ببینید که توده های مردم چگونه سایه جنگ و تحریم را بر سر خود حس می کنند و از این بابت سخت نگرانند.

به این بخش از سخنرانی دبیر کل جبهه مشارکت توجه کنید که آقای شریعتمداری صدر آن را گرفته و ذیل آن را فراموش کرده است که در یادداشت روز خود بیاورد:

موقعیت و جایگاه ایران در عرصه بین‌المللی نیز عیان‌تر از آن است که نیازی به ایضاح داشته باشد. اگر مبنای روابط خارجی هر کشور استفاده بهنگام از فرصت‌ها و امکانات جهانی برای توسعه و پیشرفت و حفظ منافع ملی باشد چه کسی می‌تواند مدعی توفیق سیاست خارجی کشور در دو سال گذشته باشد؟

«بسته شدن دروازه‌های کشور به روی دانش و فن‌آوری، سرمایه، تجربه و مدیریت، و از همه مهم‌تر تنظیم روابط خارجی کشور بر اساس تقابل و رو در رویی به جای تعامل و گفتگوی سازنده، این دغدغه را در دل همه دوستداران ایران ایجاد کرده است که در دنیای کمبود فرصت‌ها آیا مجالی برای جبران این همه ضررو زیان فراهم خواهد شد؟ آیا ما مجاز هستیم منافع ملی كشور را با بهانه‌های مختلف قرباني اموری کنیم که در اولویت سیاست خارجی مانبوده و نیستند؟ آیا ما مجاز هستیم با سخنان و رفتارهای نا بجا و نسنجیده‌ای که البته می‌تواند برای ایامی خاص تیتر اول اخبار جهان گردد چهره‌ای خشن و وحشت آفرین و ماجرا جو و دشمن‌ساز از مردم ایران به نمایش بگذاریم؟ آیا ما می توانیم با خود ستائي هاي غیر منطقی و غیر واقعی و تصمیمات به ظاهر انقلابی و یک شبه و مهمتر از همه وارد شدن در معادلات و معاملات منطقه‌ای و جهانی که سود آن تنها برای طرف مقابل خواهد بود رنج تحریم و خدای ناکرده اقدامات خطیر دیگر را بر ملت خود تحمیل کنیم؟

تردیدی در سلطه‌گری و خوی تجاوز‌گرانه آمریکا نیست. تردیدی در غاصب بودن، متجاوز بودن و غیر مشروع بودن رژیم صهیونیستی نیست. اما برای ما تردیدی هم نیست که حفظ منافع ملت ایران بر هر اقدام دیگری ارجح است. ما مجاز نیستیم به خاطر آرمان‌های سیاسی خود به کاری دست بزنیم که حال و آینده ملت ایران را به تاریکی سوق دهد. اگر خواهان جهانی مبتنی بر عدالت و عاری از ظلم هستیم، باید به فکر نقش و سهم ملت ایران در چنین جهانی باشیم و کشور ایران اسلامی را قدرتمند و عزتمند بخواهیم تا به عنوان کشوری مستقل، آزاد، آباد، دموکراتیک و برخوردار از همه مواهب مادی و معنوی بتواند سرمشق همه انسان‌ها و ملت های آزادی‌خواه و عدالت طلب قرار گیرد.»

امروز البته دولت نهم بعد از دو سال در مواضع خود تجدید نظرهای ظاهری صورت داده است و در رئیس دولت در نیویورک بر ضرورت گفتگو تأکید می کند و پیشنهاد جبهه همبستگی برای صلح جهانی ارائه می کند و ظاهرا در عمل به این نتیجه رسیده اند که با گفتمان حول محور ضرورت محو اسرائیل از نقشه جهان و انکار هولوکاست و تهوع از نام دموکراسی نمی توان منافع کشور را تأمین کرد.

اما عجیب است که که در چنین شرایطی فیل آقای شریعتمداری باز یاد هندوستانکرده است با خفت بار و خیانت امیز خواندن دوران خاتمی به تمجید از وضع کنونی پرداخته است.

امروز بر ملت ایران است که قضاوت کند تأمین امنیت ملی، امکان توسعه و پیشرفت اقتصادی و رفاه مردم با سیاست های خاتمی بیشتر بود یا اکنون که علیرغم رسیدن قیمت جهانی نفت به مرزهای 90 دلار تورم و گرانی و بیکاری روز به روز بیشتر و بیشتر بر گرده مردم فشار می آورد.

خوب است کیهان در اقدامی منصفانه و بر اساس آمار واقعی و مستند شاخص های اقتصادی کشور را که در ارتباط مستقیم با سیاست خارجی و امنیت ملی کشور است نظیر، نرخ ریسک، نرخ بیمه، نرخ سرمایه گذاری خارجی، میزان خروج سرمایه از کشور، میزان خروج نیروی متخصص و نیروی کار از کشور و .... در دو دوره خاتمی و احمدی نژاد با هم مقایسه کند و تحریم ها و تهدید ها را با یکدیگر بسنجد تا معلوم شود نتیجه ما جراجویی در سیاست خارجی چیست

www.emruz.biz/

خواهرم مي‌گويد: «امروز ما در يك زمان برهه‌اي خاص مي‌باشيم.» من نمي‌دانم زمان برهه‌اي خاص چه مي‌باشد، ولي مي‌دانم كه ما زرت و زرت در آن مي‌باشيم. امروز قرار مي‌باشد تا بابايم در «مجمع عمومي ساختمان» براي همسايه‌ها سخنراني نمايد و مثل اين‌كه آن يعني مهم مي‌باشد.

مادربزرگ مهربان و گردالويم يكي از مخالفان آن مي‌باشد. او به بابايم كه جلوي آيينه خودش را مرتب مي‌كند، مي‌گويد: «آيا تو داراي حرف جديدي براي همساده‌ها مي‌باشي؟»

بابايم مي‌گويد: «بلي.» مادربزرگم مي‌گويد: «آن چه مي‌باشد؟»

بابايم مي‌گويد: «اين‌كه ساختمان آباد شود و باغچه پر از گل‌هاي قشنگ و درختان سبز بوده كه هيچ وقت خراب نمي‌شوند و سونا و استخر و جك...جكو...جاكوز (من نفهميدم انگار بابايم فحش بد داد) براي ساختمان باشد و همه با هم مهربان باشيم در حالي كه همه به هم سلام نمايند و توي پاركينگ دود نكنيم و نظافت ساختمان و اين‌كه همه هر روز در خانه هم را بزنند و قربان صدقه هم بروند و هي شله‌زرد به هم بدهيم كه نذري باشد و در ظرف خالي آن شكلات باشد و چقدر همه چي خوب و صفا.»

آب از چك و چانه خواهرم راه افتاده و غرق در اين همه كمالات بابايم مي‌باشد. او مي‌گويد: «تو عقشولي همه ساختماني باباي كودك فهيم.» اما مادربزرگم مي‌گويد: «ببندد دهنت رو.» و به بابايم ادامه مي‌دهد: «تو اگر خيلي پهلوان و عقشولي و بلد مي‌باشي، اول به خانواده خودت رسيدگي بنما كه ما گوشت و مرغ و ماهي كه هيچي، برنج و رب و روغن كه هيچي، ميوه و آجيل و خوراكي كه هيچي، لباس و وسايل خانه كه هيچي، نان و پنير هم كه هيچي و كلاً كه هيچي. بعد هم اين‌كه گل گلدان‌ها پوسيده، شيرآب چكه مي‌كند، گاز نشتي دارد، لامپ سوخته و پس فردا اين دزد مي‌شود.» و من را نشان مي‌دهد. بابايم مي‌گويد: «غلط مي‌كند.» و يك عدد پس‌گردني به من مي‌زند. من نمي‌دانم چرا در خانواده ما همه اختلافاتشان را با پس گردن من حل مي‌نمايند.

بابايم به حمام مي‌رود و از آنجا داد مي‌زند: «اين قرتي‌بازي‌ها مال همسايه‌ها بوده، در حالي كه من براي اين كارهاي فنقلي عقشولي خانواده نمي‌باشم و چشم يك ساختمان به من مي‌باشد.» و در را مي‌كوبد.

من و مادربزرگم متفكرانه و دلسوزمندانه و به صورت حيوونكي به هم نگاه مي‌كنيم. خواهرم بالا و پايين مي‌پرد و شعار مي‌دهد: «باباي كودك فهيم دشمن هر آش و حليم.» مادربزرگم يك لنگه دمپايي را به سمت خواهرم پرتاب مي‌كند و صداي او قطع مي‌شود.

مادربزرگم با ديدن من كه به خودم مي‌پيچم، مي‌گويد: «خب برو دستشويي.» اما من مي‌گويم: «يك بار صبح دستشويي رفتم و آن يكي سهميه را هم براي آخر شب نگه داشته‌ام كه شب روي تشكم باران نيايد.» مادربزرگم من را در آغوش مي‌گيرد و خيلي فشارم مي‌دهد و به صورت بغض‌آلود مي‌گويد: «الهي بميرم، كاش اين بابايت را نزاييده بودم.» اين خيلي خوب بود، ولي آن وقت بابايم هم من را نمي‌زاييد.

***

بابايم بعد از سه ساعت و نيم كه در توالت، حمام و دستشويي به خودش رسيدگي مي‌كند، با همان لباس و همان جوراب و همان قيافه جلوي ما مي‌آيد. خواهرم مي‌گويد: «واي چقدر خوب شدي باباي كودك فهيم.» اما من مي‌گويم: «بابا كه فرق ننموده.» بابايم توضيح مي‌دهد: «يك عقشولي قهرمان، هيچ وقت فرق نمي‌نمايد.»

بابايم راهي مي‌باشد. من هم مي‌روم تا مراسم را به صورت زنده تماشا نمايم. بابايم وارد جمع مي‌شود، هيچ كس بلند نمي‌شود، بابايم مي‌گويد: «خواهش مي‌كنم، بفرماييد.» او پشت ميكروفن مي‌رود و من هم كنار او مي‌ايستم. همه به صورت خيره به بابايم نگاه مي‌كنند. بابايم مي‌گويد: «ممنونم، تشويق لازم نمي‌باشد.» و به مدت خيلي درباره باغچه و آبادي و گل و محبت و شله‌زرد و قربان صدقه و استخر و سونا و جك.... كوز (نمي‌دانم انگار بابايم باز هم فحش داد) و همه چيزهايي كه به خواهرم مي‌گويد و خواهرم خوشحال مي‌شود، حرف مي‌زند. همه به صورت برو بر به بابايم نگاه مي‌كنند. بابايم به من مي‌زند و مي‌گويد:‌ «مي‌بيني همه چطور كف نموده‌اند؟» و به جمعيت ادامه مي‌دهد: ‌«اگر سؤالي داريد بپرسيد؟»

يكي از همسايه‌ها مي‌گويد: «ما كه چيزي از حرف‌هاي شما نفهميديم، ولي چرا شارژتان را نمي‌دهيد؟»

بابايم مي‌گويد: «شارژ خيلي خوب بوده و براي آبادي لازم مي‌باشد.» همسايه مي‌گويد: «پس چرا پرداخت نمي‌نماييد؟» بابايم مي‌گويد: «بله، خيلي خوب مي‌باشد.»

همسايه بعدي مي‌گويد: «ما كه چيزي از حرف‌هاي شما نفهميديم، ولي شما چرا آشغال‌هايتان را به موقع دم در نمي‌گذاريد و همه كفش‌هايتان را دم در مي‌ريزيد؟»

بابايم مي‌گويد: «بله، آشغال چيز كثيفي مي‌باشد و كفش را مي‌پوشند.»

آن يكي همسايه مي‌گويد: «ما كه چيزي از حرف‌هاي شما نفهميديم، ولي اگر همين‌جوري ادامه بدهيد، ممكن مي‌باشد كه همه همسايه‌ها دست به يكي نمايند و شما را از ساختمان بيرون كنند.» بابايم لبخند مي‌زند و مي‌گويد: «تو را به خدا زن و بچه‌ همسايه‌ها را با اين حرف‌ها نترسانيد.»

بابايم يواشكي به من مي‌گويد: «چطور مي‌باشد؟» من مي‌گويم: «خيلي خوب بوده و درك متقابلي بين شما برقرار مي‌باشد.» بابايم مي‌گويد: «چطور؟» من مي‌گويم: «شما حرف آنها را نمي‌فهميد، آنها هم حرف شما را نمي‌فهمند.»

باباي ممد فرنگيزخانم‌اينا براي آخرين نفر مي‌پرسد: «ما كه چيزي از حرف‌هاي شما نفهميديم، ولي شما خانواده خودت را هم اذيت مي‌كني. نه به درس و مشق دخترت مي‌رسي، نه به مادرت رسيدگي مي‌كني و نه اجازه مي‌دهي كه بچه‌ات با بقيه بچه‌ها بازي نمايد.» بابايم مي‌گويد: «اولاً كه به تو ربطي ندارد، بعد هم اين‌كه امروز سه‌شنبه بوده و فردا چهارشنبه مي‌باشد، ‌در حالي كه ديروز دوشنبه بود.» راست مي‌گويد. اما باباي ممد فرنگيز خانم‌اينا مي‌گويد: «من پرسيدم چرا نمي‌گذاري بچه‌ات با بقيه بازي نمايد؟» بابايم مي‌گويد: «ما اصلاً توي خانه‌مان بچه نداريم.» همه سر و صدا مي‌نمايند. بابايم مي‌گويد: «راست گفتم ما توي خانه بچه نداريم.» همه ما را مسخره مي‌نمايند. باباي طفلي‌ام راست مي‌گويد. ما توي خانه بچه نداريم، چون من الان اينجا مي‌باشم.

خيلي همه چي شلوغ پلوغ مي‌شود...

***

ما داخل خانه مي‌باشيم. خواهرم قربان صدقه بابايم مي‌رود. عمويم هم آهنگ «پسر، اي دلبر، كي بوده ازت سرتر؟ كي ديده ازت بهتر؟» مي‌خواند و به شكل بي‌آبرويي هيكل گنده‌‌اش را تكان تكان مي‌‌دهد. بابايم با افتخار لبخند مي‌زند. مادربزرگم با نگراني مي‌پرسد: «چطور بود؟» بابايم مي‌گويد: «در يك كلمه بگويم: پربار.» مادربزرگم به من نگاه مي‌كند. من مي‌گويم: «راست مي‌گويد. هر چي دلشان مي‌خواست «بار»مان كردند.

نويسنده : امير مهدي ‍زوله

www.40cheragh.org

احمد توکلی یکی از نمایندگان اقتصاددان مجلس ایران و از مدافعان سیاسی دولت محمود احمدی نژاد در گفتگویی با خبرگزاری مهر، دولت را به بی برنامگی متهم کرده و گفته است: "وقتی دولتی تئوری و برنامه روشنی در عرصه اقتصاد نداشته باشد، سیاستگذاری اقتصادی توسط آن مانند حرکت دادن یک کشتی بدون قطب نما است."

آقای توکلی از چهره های صاحب نفوذ در بین اصولگرایان است که اکثریت مجلس را در اختیار دارند و همواره از برنامه های سیاسی دولت آقای احمدی نژاد حمایت کرده اند.

به گفته آقای توکلی، "دولت چند تصمیم اشتباه گرفته است از جمله هزینه کردن سریع درآمدهای نفتی و ابتلای اقتصاد ایران به بیماری هلندی و آثار ناهنجار آن در رشد شدید واردات و بیدار کردن غول تورم."

این نماینده اصولگرا که ریاست مرکز پژوهش های مجلس را بر عهده دارد، می گوید از این که دولت تئوری و برنامه مشخص ندارد نمی تواند به عملکرد آن نمره خوبی بدهد.

این شدیدترین انتقادی است که از طرف یک اقتصاددان مدافع برنامه های سیاسی دولت آقای احمدی نژاد مطرح می شود.

 

برنامه های اقتصادی آقای احمدی نژاد همواره با انتقادهای تندی از سوی کارشناسان و اقتصاددانان ایرانی همراه بوده است و این گروه چند بار نسبت به عواقب سیاست های دولت هشدار داده اند.

تاکنون دو باره گروهی از اقتصاددانان ایران نامه های سرگشاده ای در باره وضعیت اقتصادی و عملکرد دولت آقای احمدی نژاد نوشته اند و نسبت به آینده اقتصاد ایران ابراز نگرانی کرده اند.

آخرین نامه اقتصاددانان خرداد ماه امسال منتشر شد و آقای احمدی نژاد نیز برای شنیدن نظرات آنها، نشستی ترتیب داد تا اقتصاددانان نظرات خود را مطرح کنند. این جلسه برگزار شد اما خبری که از سوی دولت در باره مذاکرات جلسه منتشر شد طوری تنظیم شده بود که اعضای دولت عملکرد خود را توجیه کرده بودند.

فارغ از تلاش های دولت برای موجه جلوه دادن اقدامات اقتصادی خود، انتقاد اصلی اقتصادانان ایرانی این است که برنامه های اقتصادی دولت "شتابزده و غیر کارشناسی" است و با اصول شناخته شده علم اقتصاد در تضاد است؛ همان انتقاداتی که اکنون طیفی از حامیان سیاسی آقای احمدی نیز بر آن اذعان کرده اند.

سهم درآمدهای نفتی

دولت آقای احمدی نژاد به مدد چند برابر شدن درآمدهای نفتی، سهم درآمدهای نفتی را در بودجه افزایش داده و همین مسئله به رشد شدید نقدینگی در ایران منجر شده است.

آمارهای بانک مرکزی ایران نشان می دهد که نقدینگی در دولت آقای احمدی نژاد از حدود 60 هزار میلیارد تومان به مرز 140 هزار میلیارد تومان رسیده است.

تزریق درآمدهای نفتی به افزایش نقدینگی و تورم منجر شده و در فاصله شش ماه اول سال جاری نرخ تورم از حدود 12 درصد به مرز 16 درصد رسیده است.

آقای توکلی با تاسف می گوید: "در سال 1384 نمایندگان به اصرار دولت برای افزایش بودجه های عمرانی و هزینه کردن دلارهای نفتی رای دادند که نتیجه آن ابتلای مجدد اقتصاد ایران به بیماری هلندی، افزایش بی سابقه نقدینگی و تورم است."

 

درآمدهای نفتی ایران در دو سال گذشته بیشتر از 100 میلیارد دلار بوده و پیش بینی می شود که درآمد نفتی سال جاری نیز به حدود 70 میلیارد دلار برسد. به این ترتیب درآمدهای نفتی سه سال به حدود 170 میلیارد دلار خواهد رسید.

این در حالی است که درآمد نفتی دوره هشت ساله ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی 138 میلیارد دلار و دوره هشت ساله محمد خاتمی 194 میلیارد دلار بوده است.

درآمدهای سرشار نفتی برای دولت آقای احمدی نژاد فرصت استثنایی فراهم آورده اما حامیان سیاسی وی نگرانند که وی با این حجم از درآمدهای نفتی نتواند از این فرصت به درستی استفاده کند.

گزارش ها نشان می دهد که چند برابر شدن درآمدهای نفتی نتوانسته کمکی به رونق اقتصادی بکند و رشد اقتصادی ایران همانند سال های پیش از دولت آقای احمدی نژاد است.

به نظر اقتصاددانان افزایش درآمدهای نفتی باعث رونق گرفتن واردات شده و تولید داخلی در حال از دست دادن مزیت های خود است. در سال گذشته ایران بیشتر از 41 میلیارد دلار واردات داشته و پیش بینی می شود امسال این رقم به بیشتر از 45 میلیارد دلار برسد.

تورم و بیکاری از معضلات اقتصاد ایران به شمار می رود و به عقیده کارشناسان، دولت با تزریق درآمدهای نفتی آتش تورم را شعله ور ساخته است و برنامه بنگاه های زود بازده برای افزایش اشتغال نیز موفقیت آمیز نبوده است.

از نظر این کارشناسان، دولت در سال گذشته 18 هزار میلیارد تومان و در سال جاری نیز 30 هزار میلیارد تومان از منابع بانک ها را در حالی به این کار اختصاص داده اما این اختصاص دادن این حجم عظیم منابع تاثیری محسوسی در کاهش بیکاری بر جای نگذاشته است.

به نظر می رسد آقای احمدی نژاد که با شعار عدالت بر سر کار آمده در شرایط دشواری قرار گرفته است. فشارهای بین المللی برای تعلیق غنی سازی و تحریم های در حال گسترش اقتصادی و فشار فزاینده تورم و نقدینگی و گرانی، اقتصاد ایران را مضیقه شدیدی قرار داده است به طوری که حتی حامیان سیاسی آقای احمدی نژاد نیز سعی دارند در زمینه اقتصادی فاصله خود را با دولت بیشتر کرده و خود را از آسیب های احتمالی ناکامی اقتصادی دولت محفوظ نگهدارند.

 

منبع : بی.بی.سی فارسی

خانم دکتر زهرا بنی عامری بنا به حکم حکومتی مورد تعقیب قرار می گیرد ، ربوده می شود ، در منکرات همدان مورد آزار و اذیت قرار می گیرد و به شکلی غیر متعارف اعدام می شود.

 

جنایتی چنین هولناک تا کنون شنیده اید؟ کدام جانی حاضر است دست به چنین جنایتی بزند. کدامین بهشت است که مسیری جز جنایت ندارد!

 

طبق گواهی پزشکی قانونی علت فوت : " فشار بر عناصر حیاتی گردن توسط جسم رشته مانند و قابل انعطاف و عوارض ناشی از آن تعیین شده است. ساعت معاینه جسد ۹ صبح روز یکشنبه ۲۲/۷/۱۳۸۶ و زمان فوت حدود ساعت ۹ شب شنبه ۲۱ /۷/۱۳۸۶ تعیین گردیده است. "

آیا تمام واقیت این است؟

 

روزها به تلخی می گذرد ، دو هفته پیش چنین روزی - عید فطر- حکومت اسلامی یکی از فرزندان مادران و پدران ما را خفه کرده است! و مرتب من را تهدید می کند که هیچ ننویس ، زندگی در زندانی به بزرگی ایران و فعال حقوق بشربودن تبعات بسیاری دارد ، واقعیت چیست؟ خانم دکتر زهرا بنی عامری بنا به حکم حکومتی مورد تعقیب قرار می گیرد ، ربوده می شود ، در منکرات همدان مورد آزار و اذیت قرار می گیرد و به شکلی غیر متعارف اعدام می شود.

 

حکومت اسلامی با انجام هماهنگی بین ارگان های مختلف خود و با انجام برنامه ریزی از قبل تعیین شده و با نشان کردن مقتول از قبل ، دست به چنین جنایت هولناکی زد.

 

این یک اتفاق نبوده است ، انتقام برنامه ریزی شده بوده و تمامی ارگان های نظام اسلامی در آن شریک بوده اند ، تمامی اطلاعاتی ها از تمامی ارگان ها از قبل می دانستند و با گرفتن فتوا از روحانیون حکومتی چنین جنایتی را رقم زده اند ، انگیزه چه بوده ؟ انتقام برنامه ریزی شده از نسل جوان ، روشنفکر و تحصیل کرده .

 

خانم دکتر بنی عامری تحصیل کرده رشته پزشکی دانشگاه تهران با رتبه قبولی ۲۶، تحصیل کرده ایی که علی رغم اینکه می توانسته از امتیاز رزمندگی پدرش از طرح پزشکی معاف شود! ولی تمایلی به استفاده از چنین حقی نداشته و از پذیرش آن سر باز می زند و عاشقانه در خدمت انسان ها در مناطق محروم فعالیت می کرده است.

 

خانم دکتر زهرا بنی عامری با حکم حکومتی و با هماهنگی ارگان های اطلاعاتی از سازمان های مختلف ، سرانجام توسط نیروی سپاه ربوده می شود ، به مدت دو روز در بردگی نگهداری می شود ، مورد آزار و اذیت قرار می گیرد و سرانجام او را به شکلی غیر متعارف اعدام می کنند.

 

این یک تراژدی واقعی است.

 

واقعیت بر کسی پوشیده نیست ، آنقدرمشخص آن را ربوده اند که حتی شماره ماشین ربایندگان را همه می دانند و آنقدر ساختگی علت فوت را می گویند که همه باور دارند او را کشتند. قاضی مهدی الماسی - مقام قضایی - بر خلاف قوانین با ایراد تهمت به مقتول علت دستگیری را جرمی مشهود عنوان می کند و سپاه پاسداران را ضابط قضایی می داند!

 

هنوز وجدان های بیداری وجود دارد !

http://basunews.blogfa.com/post-71.aspx

 

"  بنا بر گفته یکی از نیروهای سپاه پاسداران منطقه همدان ، زهرا در ساختمان متعلق به این نهاد مورد تجاوز برخی از اعضای این نهاد قرار گرفته است. "

 

لبخند جنایت!

 

حکم ، حکم حکومتی بوده ، یک اتفاق نبوده است ، چه ارگانی پیشنهاد دهنده بوده است ،  

متن دیده بان حقوق بشر را در زیر بخوانید :

http://hrw.org/persian/docs/2005/12/15/iran12247.htm

 

استراتژی سپاه پاسداران در این جنایت چه بوده است!

 

کدامین فقها حاضرشدند چنین حکمی صادر کنند.

 

تفکری که قتل عام شش میلیون انسان بی گناه یهودی را افسانه می خواند ، آیا برایش کشتن یک انسان اهمیتی داشته است!

 

این فاشیست ، فاشیست واقعی است.

 

چه باوری به خود اجازه می دهد دختری مظلوم را بدزدد ، به مدت دو روز به بردگی نگه دارد و مورد آزار و اذیت قرار دهد و سرانجام او را به کام مرگ بکشاند.

 

خانم زهرا بنی عامری حتی تا لحظاتی قبل از مرگش نمی دانسته چه پایان تلخی بعد از مورد آزار و اذیت قرار گرفتنش در انتظار اوست ، انسان هایی باورمند به ولایت و فریفته ، به سمت او حمله می کنند ، جسمی به دور گردنش می اندازند و او را به کام مرگ می کشانند.

 

می توانی تصور کنی ، یورش ماموران به او ، انداختن آلت قتل به دور گردنش و حلق آویز کردنش در امر به معروف و نهی از منکر همدان در شب عید فطر را.

 

پایکوبی کنید ، حکم حکومتی اجرا شد.

 

سناریو آنقدر ساختگی است که حتی مقامات قضایی هم نسبت به خودکشی بودن آن تردید دارند و مقامی در سپاه می گوید او مورد تجاوز قرار گرفته بوده است ولی باید حکم حکومتی اجرا می شد.

 

سوال اینجاست ، چه کسی است که این نوشتار را بخواند ، حتی از تند رو ترین جناح های حکومت و به عمق فاجعه پی نبرد ، دختری بی پناه در شهری قریب با هماهنگی سران حکومت ربوده می شود ، به بردگی گرفته می شود و در نهایت حلق آویز می شود ، جای هیچ توجیهی نیست. 

  

 

به نقل از خبرنامه بوعلی سینا:

http://basunews.blogfa.com/8607.aspx

" به گفته شاهدان صبح روز جمعه نيروهاي سپاه پاسداران در حوالي پارك مردم در حال گشت زني بودند كه شاخص ترين آن ها خودروي ب ام و نمره تهران ۱۴ بود كه به صورت مكرر ميان دانشگاه علوم پزشكي همدان هم گشت میزده که بالاخره دختری را به زور سوار بر خودروي دیگری (پژو۴۰۵) كرده و با خود میبرند و در مقابل اعتراض مردم فرياد هاي دختر را به دليل بيماري اش وانمود می کنند. "

چه ناجوانمردانه پزشکی خدمت گذار را بیماری روانی که به زور باید برده شود وانمود کرده اند.

 

به نقل از خبرنامه بوعلی سینا:

http://basunews.blogfa.com/post-62.aspx

" به گزارش خبرنگار خبرنامه بوعلي سينا ،مقامات قضایی استان همدان با تاکید بر محل تردید بودن عملکرد فرا قانونی نیروهای امر به معروف در بازداشت ۴۸ ساعته مقتول ، عنوان كرده اند: خودكشي زهرا ب قطعي نيست ، و احتمال مرگ توسط سم يا ... قبل از حلق آويز شدن محتمل است.

يك منبع آگاه در دادگستري همدان به خبرنگار خبرنامه بوعلي سينا گفت: براساس شواهد موجود احتمال خودكشي بودن اين مرگ مورد تردید است و با توجه به قطعي شدن درميان بودن نام يكي از كاركنان صدا و سيما در اين ماجرا و دستگيري اين خانم به همراه فرد مذكور به علاوه عملكرد فرا قانوني نيروهاي بسيجي امر به معروف احتمالاتي غير از خودكشي زهرا ب قوت بيشتري دارند.

بنا بر گزارش رسيده از صبح روز جمعه نيروهاي امنيتي متعلق به سپاه در حوالي پارك مردم در حال گشت زني مي باشند كه شاخص ترين آن ها خودروي ب ام و نمره تهران ۱۴ مي باشد كه به صورت مكرر ميان دانشگاه علوم پزشكي همدان و مكاني كه بنا بر گفته برخي دانشجويان در روز جمعه نزديك به ظهر گروهي خانمي را به زور سوار بر خودروي پژو۴۰۵ كرده و فرياد هاي او را به دليل بيماري اش وانمود كرده بودند در تردد بوده است.

شواهد امر تا كنون دليل بر كشته شدن تعمدي زهرا ب در پايگاه متعلق به نيروهاي امر به معروف بوده است. "

 

 

به نقل از خبرنامه بوعلی سینا:

http://basunews.blogfa.com/post-87.aspx 

" مرحومه در روز جمعه مورخ ۲۰/۷/۱۳۸۶ ساعت ۱۰ صبح در محوطه پارک همدان توسط ماموران ستاد امربه معروف به دلیل  نامشخص بودن وضعیت تاهل به ستاد منکرات انتقال می یابد . در حالیکه طبق ماده ۱۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب ماموران ستاد امر به معروف و نهی از منکر نمی توانند ضابط دادگستری محسوب شوند و برای بازداشت یا هر عنوان دیگر نیروی انتظامی مسئول انجام این کار بوده است. ضمن آنکه دقایقی قبل از این بازداشت به گفته ی نامزد مرحومه ماموران نیروی انتظامی در محل در حضور تمام افراد داخل پارک از ایشان سوالاتی را کرده و مشکلی را ندیده اند.

در روز شنبه ساعت ۱۱صبح ( حدود ۱۰ ساعت قبل از وقوع حادثه) پس از یک شبانه روز به خانواده ی ایشان اطلاع می دهند که به ستاد همدان مراجعه نمایند بدون آنکه اجازه ی گفتگو با فرزند خود را داشته باشند و علی رغم اصرار خانواده از این امر خودداری می شود. پدر ایشان در همان روز عید فطر از تهران عازم همدان می شود. در ساعت ۲۰:۴۵ همان روز مرحومه این امکان را می یابد که با تلفن همراه برادر خود تماس تلفنی داشته باشد و در طی این گفتگو اذعان می دارد که دارای مشکلی نیست و منتظر مراجعه پدر خود می باشد. در ساعت ۲۱:۴۵  پدر مرحومه به ستاد رسیده و جویای مسئله می شود اما مسئولین ستاد با برخوردی نامناسب وی را از دیدن فرزندش منع کرده و بیان می کنند فردا امکان ملاقات با وی داده می شود. متاسفانه صبح روز بعد پدر مرحومه به پزشکی قانونی فرستاده شده و جواز دفن فرزند خود را دریافت می دارد.

اولیای این مرحومه طی مراحل معمول شکایت خود را به مراجع ذیصلاح قانونی اعلام داشته اند که این پرونده در حال پیگیری می باشد. حائز اهمیت این می باشد که موارد مهم ذیل قابل تعمق و پیگیری قانونی بوده و طبعا بسیاری از موارد دیگر بصورت لایحه تسلیم دادگستری خواهد شد:  ... "

 

http://www.irshahbazi.blogfa.com

نماينده بهبهان معتقد است دولت نهم با اينکه ثروتمند ترين دولت بعد از پيروزي انقلاب است اما احمدي نژاد به شعارهاي انتخاباتي خود در مورد رفاه و آسايش مردم عمل نکرده است. ولي الله شجاع پوريان در خصوص تذکر 23 نماينده نسبت به ريزهزينه 120 ميليارد دلار درآمد نفت از سوي دولت گفت؛ ديدگاه رئيس جمهوري در شعارهاي انتخابات اين بود که هنگامي که «نفت مي شود 8 دلار زندگي مردم همان است که وقتي مي شود 50 دلار» در حقيقت منظورشان اين بود که اگر قيمت نفت در درآمد کشور افزايش مي يابد تاثيرش براي مردم قابل لمس باشد. وي اظهار داشت؛ طي دو سال که از عمر دولت نهم مي گذرد درآمد ارزي برابر است با هشت سال دولت خاتمي زيرا تاکنون حدود 120 ميليارد دلار دولت نهم درآمد داشته است. شجاع پوريان افزود؛ نفت امروز بشکه يي بيش از 80 دلار فروش مي رود و دولت نهم ثروتمندترين دولت بعد از انقلاب اسلامي است، پس اکنون بايد به اين سوال پاسخ دهد که آيا تز و ايده احمدي نژاد در شعارهاي تبليغاتي عملي شده و زندگي مردم و مشکلات اقتصادي آنها با اين درآمد کلان و بي نظير دولت در تاريخ ايران کمتر شده يا گراني چندين برابر شده است؟ وي به سايت خبري آفتاب گفت؛ براي اينکه افکار عمومي و نمايندگان مجلس قانع شوند بهتر است که دولت ريزهزينه هايي که کرده را مشخص کند تا اولاً مشخص شود چه ميزان از اين درآمد صرف هزينه عمراني و چه ميزان از آن صرف هزينه جاري و ريخت وپاش هاي عادي شده و ثانياً چه بخشي از اين درآمد به صورت قانوني و براساس نظامات مالي کشور برداشت شده است؟

www.emruz.biz

 سید محمد خاتمی به اظهارات اخیر «محمود احمدی‌نژاد» مبنی بر اینکه « به محض اینکه سالهای قبلی،کسی از دولت انتقاد می کرد متهم به کودتا می شد!»، رییس جمهور سابق کشورمان به این اظهارات پاسخ داد.

وی با اشاره به اینکه امروز گفته می شود « به محض اینکه سالهای قبلی،کسی از دولت انتقاد می کرد متهم به کودتا می شد!»، گفت: یک مورد پیدا کنید که دولت و مجلس قبلی مدعی شده باشد که کسی علیه آنان حرف زده باشد و آنها برخورد کرده باشند؛ اینها حرفهایی است که مردم هم می دانند درست نیست.

براساس گزارش روابط عمومی بنیاد باران، «سید محمد خاتمی» در دیدار با جمعی ازاعضای شورای مرکزی حزب همبستگی، ضمن اظهار خوشوقتی از این دیدار گفت: در حالی که همین حرفهایی که آن روز گروههای فشار در مورد ما می‌زدند و امروز هم مورد تائید قرارمی‌گیرد در دوران ما هم بود ولی آنهاامنیت داشتند و هر چه می‌خواستند نسبت می‌دادند آن وقت علنی و آزاد علیه دولت اصلاحات گفته می‌شد با فراغت بال هر چه تهمت و اتهام می‌خواستند بزنند، کسی هم کاری به آنها نداشت. در آن زمان، وزارت ارشاد با یک روزنامه‌ای که خیلی تند بود طبق موازین به حق برخورد کرد، ولی بنده یادداشتی خطاب به وزیر ارشاد نوشتم و به شدت به آن اعتراض کردم.

بی مهابا حمله‌های بی جا و تهمت‌ه‌ای زیادی به دولت اصلاحات و دولت‌های پیشین زده می شود ولی اگر این ادعا و اتهامها طوری باشد که مردم هم باور نکنند؛اعتبار کسانیکه این حرف را می زنند از بین برود.متاسفانه وقتی به آنهاجواب داده می‌شود،حرفها در مقابل امواج میلیونی تاثیرگذار در افکار عمومی شنیده نمی‌شود؛ ما گزارش‌های زیادی راجع به عملکرد دولت قبلی به مردم داده‌ایم ولی کمتر به مردم در سطح وسیع رسیده است.

خاتمی تصریح کرد:هر دولتی بگوید هیچ عیبی ندارد و همه کارها را درست انجام می‌دهد ومطلق است از همین حرفی که می‌زند معلوم است که درست نمی‌گوید؛ ما هم مطمئنا کاستی‌هائی داشتیم ولی کارهای بزرگی نیز انجام دادیم.

رییس بنیاد باران افزود:از افتخارات دوران ریاست جمهوری‌ام این است که فضای کشور باز شد، البته این امرهزینه‌هایی را هم به همراه داشت؛ مثل یک مزرعه که وقتی آبیاری می‌شود ممکن است علف هرزه نیز در آن رشدکند ولی به خاطر رشد چند علف هرزه نمی‌توان مزرعه مؤثر و مفیدوهمه درختها را از بین برد.

خاتمی افزود:مگر ما می‌گفتیم اگر یک روزنامه، جناح و جریان سیاسی حرفی را بزند که امنیت ملی را از بین ببرد ، با آن برخورد نشود؟ ما می‌گفتیم طبق قانون اساسی و ضابطه اتهام ابلاغ شود؛ او بتواند وکیل بگیرد ، در دادگاه صالحه بررسی شود، هیات منصفه حضور داشته باشد و روی روال معمولی بررسی شود.

سید محمد خاتمی تاکید کرد: در دوران اصلاحات فضایی بود که بیشتر می شد حرف زد و این امر به نفع حاکمیت هم بود چون با این کار می توانست خود را اصلاح کند و متوجه عیب هایش شود و از خودکامگی پرهیز کند

http://norooznews.i

نامه‌ اعتراض‌آميز مديرعامل‌ سپاهان‌ به‌ مدير شبکه‌ اول‌ صدا و سيما «ساکت» را سانسور کرد

 

شبکه‌ اول‌ سيما در اقدامى‌ عجيب‌ حرفهاى‌ محمدرضا ساکت، مديرعامل‌ سپاهان، را قطع‌ کرد تا وى‌ امروز با ارسال‌ نامه‌اى‌ به‌ مدير اين‌ شبکه‌ مراتب‌ اعتراض‌ خود را اعلام‌ کند.

ديروز و در جريان‌ يک‌ برنامه‌ ورزشي، هنگامى‌ که‌ با ساکت‌ به‌ بهانه‌ صعود سپاهان‌ به‌ فينال‌ رقابت‌هاى‌ ليگ‌ قهرمانان‌ تماس‌ تلفنى‌ برقرار شد، وى‌ به‌ انتقاد نرم‌ از صدا و سيما پرداخت‌ اما ناگهان‌ اظهارات‌ وى‌ قطع‌ شد تا صحبت‌هاى‌ پايانى‌ مديرعامل‌ سپاهان‌ پخش‌ نشود. ساکت‌ ضمن‌ انتقاد از صدا و سيما از اينکه‌ بعد از بازى‌ سپاهان، شبکه‌ سوم‌ بلافاصله‌ به‌ سراغ‌ برنامه‌هاى‌ ديگر رفت‌ و حتى‌ آناليز مسابقه‌ در دستور کار قرار نگرفت‌ از اين‌ مسأ‌له‌ گلايه‌ کرده‌ بود.

مديرعامل‌ سپاهان‌ ديروز به‌ خبرورزشى‌ گفت: «فکر مى‌کنم‌ نگاه‌ عدالت‌ محور در صدا و سيما وجود ندارد. سپاهان‌ هم‌ به‌ عنوان‌ شهروند ايران‌ اين‌ حق‌ را دارد که‌ مورد توجه‌ صدا و سيما قرار گيرد اما متأ‌سفانه‌ نسبت‌ به‌ ما کم‌لطفى‌ مى‌شود ما کم‌لطفى‌ اماراتى‌ها را تحمل‌ کرديم‌ ولى‌ انتظار نداريم‌ در داخل‌ کشور هم‌ مورد کم‌لطفى‌ قرار بگيريم.»

ساکت‌ افزود: «امروز نامه‌اى‌ به‌ مدير شبکه‌ اول‌ سيما مى‌نويسم‌ و ازاين‌ که‌ صحبت‌هاى‌ من‌ تا آخر پخش‌ نشد اعتراض‌ خودم‌ را اعلام‌ مى‌کنم. به‌ عقيده‌ من‌ اين‌ يک‌ توهين‌ است.» وى‌ ادامه‌ داد: «حتى‌ شنيدم‌ که‌ مجرى‌ برنامه‌ وقت‌ نکرد که‌ به‌ خاطر اين‌ پيروزى‌ به‌ مردم‌ تبريک‌ بگويد و بلافاصله‌ طنز چارخانه‌ پخش‌ شد! اگر برخى‌ از تيم‌ها که‌ موردتوجه‌ خاص‌ قرار دارند به‌ چنين‌ موفقيتى‌ مى‌رسيدند باز هم‌ صدا و سيما اينگونه‌ برخورد مى‌کرد؟ سپاهان‌ براى‌ اولين‌ بار در ليگ‌ قهرمانان‌ آسيا به‌ عنوان‌ نماينده‌ ايران‌ به‌ فينال‌ رسيده‌ و شايسته‌ نيست‌ اينگونه‌ با ما رفتار شود.»

 

خبر ورزشی

 

کارشناسان فرانسوی: مونوريل در اروپا هم استفاده ندارد

 

گروهي چهار نفره از کشور فرانسه به نمايندگي از شرکتي که مديريت اتوبوسراني اين کشور را برعهده دارد، طي چند روز اخير از نخستين خطBRT، تونل رسالت و مرکز کنترل ترافيک شهر تهران بازديد کردند. 

بهروز، مديرعامل شرکت کنترل ترافيک تهران درباره حضور اين هيات فرانسوي در پايتخت اظهار کرد: «در راستاي توسعه خطوط BRT و استفاده شايسته از تجربيات جهاني چندي پيش گروهي از مسوولان شهرداري تهران، شرکت واحد اتوبوسراني و مرکز کنترل ترافيک عازم پاريس شد و بر اساس توافقات صورت گرفته اکنون مسوولان شرکت AMESYS که مديريت اتوبوسراني فرانسه از نظر تجهيزات و مديريت ناوگان رابر عهده دارند به ايران آمده اند تا از تجربيات آنها براي توسعه خطوط BRT استفاده شود.»
 
وي تصريح کرد: «تا دوهفته آينده گروهي از صاحب نظران دانشگاه سوربون فرانسه که در واقع مشاوران شهرسازي در اين کشور محسوب مي شوند نيز به تهران خواهند آمد تا با گسترش ارتباطات ميزان تبادل نظرات و تجربيات افزايش يابد.»
 
بر اساس اين گزارش، استفان ساليس، قائم مقام مديرعامل شرکت AMESYS نيز درباره بازديدش از شهر تهران و نخستين خطBRT گفت: «با توجه به آلودگي هوا و ترافيک سنگين در تهران توسعه خطوطBRT مي تواند بهترين راه حل براي اين معضلات باشد زيرا احداث اين خطوط مقرون به صرفه است و در کوتاه مدت امکان بهره برداري از آن فراهم مي شود و در صورتي که اتوبوس هاي گازسوز در خطوط BRT خدمات رساني کنند معضل آلودگي هوا نيز تا حد زيادي از سر راه برداشته مي شود، چنانچه در پاريس تمام خطوط اتوبوسراني خط ويژه هستند و پنج هزار اتوبوس در اين شهر خدمات رساني مي کند.»
 
وي نقش مترو را در کاهش ترافيک بسيار مهم و اين وسيله را اصلي ترين وسيله حمل و نقل عمومي در پاريس دانست و تصريح کرد: «در حال حاضر 15 خط مترو در شهر پاريس وجود دارد که شبکه اي منسجم را تشکيل مي دهند و برخي از خطوط نيز در واقع مترو بدون راننده است که متروهاي هوشمند و بسيار پيشرفته اند.»
 
استفان ساليس در مورد مونوريل افزود: «در سال 1960 موضوع احداث مونوريل در فرانسه مطرح شد اما در نهايت احداث ترن پرسرعت شهري که مي تواند با سرعتي حدود 300 کيلومتر در ساعت حرکت مي کند و توان افزايش سرعت آن تا 517 کيلومتر در ساعت نيز وجود دارد، مورد تاييد قرار گرفت و اکنون در کشورهاي اروپايي به ندرت مونوريل احداث مي شود و در واقع اين سيستم مورد تاييد نيست و استفاده اي ندارد.»
 
قائم مقام مديرعامل شرکت AMESYS در مورد نحوه پرداخت هزينه هاي پروژه هاي حوزه حمل و نقل و ترافيک در کشور فرانسه اظهارکرد: «در فرانسه و همه کشورهاي اروپايي اصولا بخش اصلي هزينه پروژه هاي حمل و نقل و ترافيک را دولت مي پردازد و در واقع بيشتر پروژه ها با بودجه دولت، سرمايه گذاري شرکت هاي وابسته به دولت و استانداري ها و شهرداري ها صورت مي گيرد اما دراين ميان نهايتا دولت نقش اصلي را ايفا مي کند.»
 
وي توسعه خطوطBRT را در کوتاه مدت بهترين راه حل براي ترافيک شهر تهران دانست وتاکيد کرد: «احداث خطوط پرسرعت اتوبوسراني راه حل مناسبي است که شهرداري تهران براي حل معضل ترافيک انتخاب کرده زيرا با هزينه کم و در کوتاهترين زمان مي توان حجم زيادي از سفرهاي درون شهري را با اين وسيله نقليه همگاني پوشش داد.»
 
وي در پايان ضمن بيان آنکه عملکرد شهرداري تهران در حوزه حمل و نقل و ترافيک خوب و قابل قبول است گفت: «در برخي از موارد کارهاي صورت گرفته باعث تعجب ما شد زيرا به بهترين شکل ممکن از تجهيزات و دانش روز دنيا در ايران استفاده مي شود چنانچه احداث نخستين خط BRT و هوشمند سازي اين شبکه به خوبي در حال اجرا است.»

باذنب قتلت

هگمتانه با من بگو !!!

چه کردند اين بی مردمان مردم؟

چه کردند؟

به جرم سخنی نگفته وگناهی نا کرده

دخترکی را به بند کشيدند.

شايد تنها نگاهی ويا آهی

برای آنچه بايد می داشت ونداشت

هگمتانه با من بگو !!!

نياکانم

که در تو می زيستند

کدامين گنج نامه را باخود بردند ؟

ودر خويشتن خويش فسردند

وگلی را

در خزان زندگی پژمردند.

هگمتانه بامن بگو

حرفی

سخنی

فريادی

هگمتانه بگو

آيا

آيندگان

گذشتگانم را که درسکوت سرد تماشا

خاک تواند خواهند بخشيد ....؟

www.millionrupeesite.com

اینها نوشته هایی است که می شود اسمش را پارادوکس گذاشت، داستان های مینیمال طنز و شاید هم که طنز نباشد.

رهبران انقلاب
هرکدام از رهبران انقلاب ها براساس پرونده گذشته اش یک مجرم سابقه دار است. وی پس از پیروزی مخالفانش را دستگیر کرده و برای آنان پرونده هایی تشکیل می دهد تا آنان تبدیل به مجرم سابقه دار شوند و براساس همین پرونده هاست که معلوم می شود رهبران انقلاب های بعدی چه کسانی هستند.

پرونده سازی
پرونده سازی عملی است که در آن یک آدم زورگو یک آدم گرفتار را مجبور می کند که زندگی اش را همانطور که او می خواهد در پرونده بنویسد.

اعتبار، احترام، حیثیت
داشتن پرونده سیاسی در کشورهای تحت دیکتاتوری مثل گذراندن دوره دکترا در دانشگاه است، برای شما اعتبار، احترام و حیثیت بوجود می آورد و هر چه جرمتان بیشتر باشد، چیزی که بدست می آورید بیشتر است.

فلسفه تاریخ
دانشجوی فقیری بود، شد طرفدار سوسیالیزم
وارد یک شرکت دولتی شد و بتدریج گرایشات سوسیال دموکراتیک پیدا کرد.
بعد سهام بورس را خرید و موفق شد شرکتی تاسیس کند و وارد حزب لیبرال شد.
در اثر یک موفقیت تجاری میلیونر شد و شد طرفدار سرمایه داری.
آنقدر پولدار شده بود که در تعیین وزرای دولت نقش داشت، با یک حزب فاشیست رابطه برقرار کرد.
در اثر یک اشتباه ورشکست شد و همه ثروتش را از دست داد و یک حزب سوسیالیست تندرو تاسیس کرد.

آدرس
از آزادي راه مي‏افتي، مي‏رسي به انقلاب.
از وسط كتابفروشي‏ها و دانشگاه رد مي‏شي تا مي‏رسي به چهارراه مصدق،
حالا اسمش عوض شده.
رد مي‏شي تا مي‏رسي به ميدون شهدا،
از اونجا مي‏پيچي به طرف راست،
مستقيم مي‏ري توپخونه.
از اونجا يه مسير مستقيم مي‏برنت تا ميدون اعدام،
كارت كه تموم شد سرازير مي‏شي يه راست مي‏ري تا بهشت زهرا.

از خوانندگانی که دوست دارند به هر شکلی که دوست دارند، زیر این مطلب یک آدرس بدهند، یا یک طنز کوتاه بنویسند، کمال امتنان یا چیزهای دیگر را داریم.

این نوشته بخشی است از برنامه ابراهیم نبوی در رادیو زمانه که دیروز پخش شد.

منبع : سایت شخصی سید ابراهیم نبوی (دوم دام)

 http://www.doomdam.com/archives/000338.php

محمود احمدي‌نژاد رئيس‌جمهور اخبار منتشرشده درباره احتمال استعفاي منوچهر متكي وزير خارجه را تكذيب كرد. از چند روز پيش تاكنون شايعات متفاوتي درباره تغيير وزير خارجه مطرح شده است كه احمدي‌نژاد ديروز در پايان جلسه هيات دولت درباره آن گفت: <چه استعفايي، من چنين چيزي را نشنيده‌ام، ايشان در مقام خود همچنان مشغول فعاليت است.


آقاي متكي محكم و بانشاط كار خود را ادامه مي‌دهد. رئيس‌جمهور درباره‌شايعه‌استعفاي وزير مسكن نيز گفت:< انگار برخي خيلي دلشان مي‌خواهد كه وزير عوض كنند، من اعلا‌م مي‌كنم احمدي‌نژاد هيچ چيز پنهاني با مردم ندارد. تنها رئيس‌جمهوري هستم كه خود وزرا را جابه‌جا كردم؛ چراكه در دفاع از حقوق مردم با كسي رودربايستي ندارم. همه با هم دوستيم اما من مانند يك مربي، وقتي تيم در حال بازي سنگين است مي‌توانم افراد را جابه‌جا كنم.> رئيس‌جمهور تاكيد كرد: <اين سخنان درباره استعفاها جنگ رواني است.> محمود احمدي‌نژاد ديروز پس از جلسه هيات دولت خود به جمع خبرنگاران در مجموعه ساختمان سفيد كه محل دفتر او نيز هست، آمد. هرچند قرار بود خبرنگاران هم با رئيس‌جمهور و هم با وزرا در محوطه محل برگزاري هيات دولت مصاحبه كنند اما احمدي‌نژاد ابتدا از مصاحبه كردن امتناع ورزيد. او اما در برابر اصرار خبرنگاران يك ساعت بعد پس از چند ماه وقفه مصاحبه را انجام داد. از حاشيه‌هاي جالب نشست ديروز خبرنگاران با رئيس‌جمهور، اصرار مركز كنترل فرماندهي يگان حفاظت رياست‌جمهوري بر نصب كارت‌هاي شناسايي روي سينه خبرنگاران بود. در گفت‌وگوي خبرنگاران با احمدي‌نژاد پرسش‌هايي درباره استعفاي لا‌ريجاني نيز مطرح شد كه احمدي‌نژاد پاسخ داد: جابه‌جايي مسوولا‌ن يك امر طبيعي است، لا‌ريجاني سه بار كتبا و چندين بار هم شفاها خواستار استعفا بودند، طبيعي بود كه رئيس‌جمهوري استعفاي لا‌ريجاني را بپذيرد. وي افزود: آقاي سعيد جليلي نيز يك ديپلمات ورزيده، داراي دكتراي روابط بين‌الملل، از عناصر انقلا‌بي و جانباز و استاد دانشگاه است. ما در خدمت ايشان هستيم. احمدي‌نژاد در خصوص سياست‌هاي هسته‌اي ايران نيز گفت: سياست‌ها را بنده اعلا‌م كرده‌ام و اين سياست‌ها همان سياست‌هايي است كه دو سال است ما دنبال مي‌كنيم.


احمدي‌نژاد در پاسخ به سوالي مبني بر اينكه طبق قانون اساسي دبير شوراي‌عالي امنيت ملي بايد عضو اين شورا باشد و آيا از لحاظ قانوني انتخاب سعيد جليلي درست بوده است؟ گفت: اين انتخاب درست بوده و هر كسي كه نسبت به اين انتخاب ايراد مي‌گيرد برود و اصل 176 قانون اساسي را بخواند. اين در حالي است كه در اصل 176 قانون اساسي در فهرست اعضاي شوراي‌عالي امنيت ملي نامي از دبير اين شورا برده نشده است. احمدي‌نژاد ادامه داد: دولت نهم تنها دولتي بوده است كه بعد از پيروزي انقلا‌ب اسلا‌مي مصوبات و قانون‌ها را به‌طور جدي و دقيق رعايت كرده است.


رئيس‌جمهور گفت: در دولت‌هاي گذشته نزديك به 130 خلا‌ف قانون بوده است كه در دولت ما تنها 34 خلا‌ف قانون بوده است. رئيس‌جمهور‌ گفت: من بعضا شنيده‌ام كه مي‌گويند فلا‌ني مخالف مذاكره است؛ ولي اين حرف بي‌ربطي است. من اهل گفت‌وگو هستم و شما حتي ديديد كه به بوش گفتم در حال آمدن به نيويورك هستم و حاضرم با شما در حضور رسانه‌ها مناظره كنم و در خيلي از جاها براي گفتن حرف و منطق ايران حضور پيدا كردم؛ حتي جاهايي كه خطر سنگين بود. رئيس‌جمهور گفت: ولي من بارها گفته‌ام كه ايران در مورد حقوق مسلم خود با كسي مذاكره نمي‌كند. به چه دليل ما بايد با برخي در مورد حقوق مسلم خود مذاكره كنيم. اگر كسي بخواهد در مورد حقوق مسلم خود مذاكره كند بايد حتما بخشي از آن را از دست بدهد تا بتواند با طرف‌هاي مذاكره‌كننده به تفاهم برسد. رئيس‌جمهور در بخش ديگري از سخنانش گفت: اگر كسي در مورد فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران ابهام و صادقانه سوالي دارد مي‌تواند سوال خود را بپرسد، ما توضيح مي‌دهيم و مشكلي از اين بابت نداريم. ‌


وي ادامه داد: عده‌اي به ما مي‌گويند كه پرونده‌ ايران در شوراي امنيت است ولي ما به آنها مي‌گوييم آنها يك مشت كاغذ هستند. آنها براي ما اعتباري ندارد. عده‌اي دوست دارند كه كاغذ به هم بچسبانند ولي اينها براي ما اعتباري ندارد، حتي اگر صد هزار صفحه نيز باشد، تاثيري در مجموعه‌هاي سياسي و تصميم‌گيري‌هاي ملت ايران ندارد. وي گفت: ملت ايران هيچگاه منزوي نبوده. اين ملت ايران بوده كه توانسته با سياست‌هايش كشورهاي زورگو و مدعي را منزوي كند و شما اين را مي‌بينيد. ‌ رئيس‌جمهور در ادامه درباره تحريم‌هاي احتمالي عليه ايران گفت: اروپايي‌ها تحريم عليه ايران را تجربه كرده‌اند، ما با تحريم آنها قوي‌تر شده‌ايم

www.emruz.biz

 

من ساکن همدان هستم.علت اصلی خودکشی این دختر تجاوز جمعی و وحشیانه چند نفر از نیروهای بسیجی به وی در زمان بازداشت بوده است.این افراد اساسا طبق یک برنامه ریزی قبلی در شب تعطیلی وی را همراه با نامزدش در پارکی نزدیکی دانشگاه بوعلی همدان دستگیر وپس از ساعتی نامزد وی را رها وی وی رابا این بهانه که بعد از تعطیلات باید به دادگاه برود نگه می دارند وشب هنگام به سراغ این دختر معصوم رفته وبا فجیعترین شکل نیت حیوانی خود را اجرا می کنند. یکی ازاساتیدپزشکی قانونی همدان به دانشجویان پزشکی گفته است که در حین معاینه جسد متوجه شده است که این دختر مقاومت شدیدی در مقابل این عمل غیر انسانی داشته ولی انها با زور وضرب وشتم وی به وی تجاوز کرده اند بگونه ای که آثار و جراحات ناشی از ان کاملا مشهود بوده است.

: دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان در اعتراض به وضعیت پرونده “زهرا ب.”، پزشکی که در بازداشتگاه امر به معروف خودکشی کرد و وضعیت امنیت خوابگاههای این دانشگاه اقدام به برگزاری تجمع اعتراض آمیز کردند.

“زهرا ب” با ۲۷ سال سن، رتبه ی ۲۶ پذیرفته شده رشته ی پزشکی شهر تهران و فارغ التحصیل دانشکده پزشکی تهران در سال ۱۳۸۵ که در شهر همدان دستگیر شده بود به علت تعطیلی دادگاه مجبور شد، ۴۸ ساعت در بازداشتگاه نهاد امر به معروف و نهی از منکر این شهر در بازداشت بماند.

طبق گواهی پزشکی قانونی، علت فوت “زهرا ب.”، فشار بر عناصر حیاتی گردن توسط جسم رشته مانند و قابل انعطاف و عوارض ناشی از آن تعیین شده است. ساعت معاینه جسد ۹ صبح روزجمعه ۲۲/۷/۸۶ و زمان فوت حدود ساعت ۹ شب شنبه ۲۱/۷/۸۶ تعیین گردیده است.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، پنجشنبه گذشته نیز به یکی از دانشجویان دختر دانشگاه همدان در جلوی درب خوابگاه حمله شده بود و شب گذشته نیز حمله ای با سلاح سرد به ۲ دانشجوی کارشناسی ارشد این دانشگاه در روبروی خوابگاه فاطمه الزهرا صورت گرفت.

همچنین در همدان، نیروهای منتسب به سپاه پاسداران در اقدامی جدید با ورود به جمع های دانشجویان و کشاندن بحث به موضوع خودکشی یک پزشک در بازداشتگاه امر به معروف وابسته به سپاه، و عنوان اینکه این خبر دروغ محض است و هیچ رنگی از حقیقت ندارد، قصد دارند به هر صورت که شده از انعکاس وسیع خبر فوق در میان گروه های مختلف اجتماعی جلوگیری کنند. این در حالی است که الماسی، مسئول روابط عمومی دادگستری همدان، پس از تکذیب اولیه، خبر مرگ در اثر خودکشی را تایید کرده است

http://hidemyroot.info

امروز:عمادالدين باقي رييس انجمن دفاع از حقوق زندانيان پيش نامه اي خصوصي براي رييس قوه قضاييه ارسال كرده بود كه پس از بازداشت اخيرش تصميم به انتشار آن گرفت . وي در اين نامه که نسخه ای از آن در اختیار سایت امروز قرار گرفته آورده است:
آنچه در زير مي‌آيد نخست در 18آبان سال1383به عنوان نامه‌اي خصوصي براي آيت الله شاهرودي رئيس قوه قضاييه ارسال شد و به توصيه برخي از دوستان برخي نام‌ها و عبارات حذف گرديد كه در اينجا دوباره افزوده شده و داخل [ ] قرار گرفته‌اند. علاوه بر اين به دليل گذشت زمان،برخي از تواريخ آن اصلاح شدوچند بندپاياني بر آن افزوده شد. اينك متن كامل نامه را براي وجدان عمومي كه قاضي واقعي است انتشار مي‌دهم.

حضرت آيت الله سيد محمود هاشمي شاهرودي
رياست محترم قوه قضاييه
و دادگاه وجدان هر كس كه اين لايحه را مي‌خواند

ز مشكلات طريقت عنان متاب اي دل
رفيق عشق چه غم دارد از نشيب و فراز
سلام عليكم
حاجتي نيست كه اصول نوزدهم تا چهل و دوم قانون اساسي را كه فصل سوم آن تحت عنوان حقوق ملت است، يادآور شوم. اما از باب حسن مطلع اشارتي را بي فايده نمي‌دانم. اصل نوزده از حقوق مساوي مردم ايران
اصل 20 حمايت يكسان قانون از زنان و مردان
اصل 22 مصونيت حيثيت، جان، حقوق، مسكن و شغل اشخاص
اصل 23 ممنوعيت تفتيش عقايد و مصونيت افراد از تعرض يا مواخذه بخاطر داشتن عقيده
اصل 24 آزادي بيان مطالب توسط مطبوعات و نشريات
اصل 25 ممنوعيت استراق سمع
‌اصل 26 آزادي احزاب، جمعيت‌ها و انجمن‌هاي سياسي و صنفي
اصل 27 آزادي راه‌پيمايي بدون حمل سلاح
اصل 28 حق شغل
اصل 32 ممنوعيت بازداشت بيش از 24 ساعت و تفهيم اتهام كتبي و با ذكر دلايل در مدت احضار يا بازداشت
اصل 34 حق دادخواهي و شكايت
اصل 35 اطلاق حق وكيل گرفتن
اصل 37 اصل برائت
اصل 38 ممنوعيت هر گونه شكنجه و اصل 39 از ممنوعيت هتك حرمت و حيثيت فرد زنداني يا بازداشت شده سخن مي‌گويند. در اينجا نمي‌خواهم به مصاديق و موارد نقض تمام اين حقوق اساسي درباره خود به عنوان يكي از شهروندان سخن بگويم.
پيش از روي كار آمدن آقاي سيد محمد خاتمي و بروز جنبش اصلاحي در ايران، تهديدها و آزارهايي متوجه من و خانواده‌ام شد و شرايطي پديد آورده بودند كه از هنگام خارج شدن از خانه اضطراب بر خانواده مستولي بود و نگران حادثه‌اي بودند و اگر چند بار تماس برقرار نمي‌شد يا تأخيري در بازگشت صورت مي‌گرفت نگراني چيره مي‌شد. به همين سبب بود كه در سال 1378 كتاب تراژدي دموكراسي را با اين عبارت اهدا كردم: «تقديم به همسر و دخترانم كه سالهاي پر اضطرابي را همسفرم بوده‌اند». اما در اينجا به دلايلي كه فعلا از بازگو كردن جزئيات آنچه در سال هاي پيش از1384 رخ داده درمي‌گذرم و به مجالي مناسب‌تر واگذار مي‌كنم وبه برخي ديگر از مشكلات فهرست‌وار اشارتي مي‌نمايم:
فهرست برخي از تهديدها و آزارها
1 ـ در سال 1374 به دادگاه ويژه روحانيت احضار و چند ساعت بازجويي شدم. اتهامات سنگين و بي‌اساس سياسي وارد شد كه در فضاي خاص و سكوت آن روزها تبعاتش معلوم بود.
2 ـ در سال تحصيلي 74 ـ 75 از تدريس در دانشگاه ممنوع شدم و در ميان ترم تحصيلي، كلاسهايم را تعطيل كردند.
3 ـ مجوز فعاليت انتشاراتي گرفتم كه وزارت اطلاعات در دوره آقاي فلاحيان طي نامه‌اي به وزارت ارشاد عدم صلاحيت مرا اعلام و دستور لغو پروانه را صادر كرد.
4 ـ در معاونت پژوهشي موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني مشغول كار شدم ولي توسط نيروهاي امنيتي بر آن موسسه چنان فشار آمد كه ناگزير از كناره گيري شدم و سرانجام براي گذران زندگي خويش به كارگاهي در خارج از شهر تهران (صالح‌آباد در جاده بهشت‌زهرا) رفته و كارگري كردم؛ هر چند پس از مدت كوتاهي دوباره به فعاليت پژوهشي خود مشغول شدم. پس از روي كار آمدن آقاي خاتمي انتظار مي‌رفت اين شرايط تغيير كند اما متاسفانه هنوز اين وضعيت ادامه دارد.
5 ـ در سال 1378 كه پس از سالها مطبوعات آزاد و مستقل پا به ميدان نهاده و تنفسي تازه مي‌كردند تهديدات جاني نسبت به من و برخي از دوستان به حدي رسيده بود كه يك مقام نيروي انتظامي با من و گنجي قرار ‌گذاشت و متن نامه‌اي از شوراي امنيت را مبني بر جدي بودن خطر جاني توسط عوامل داخلي و خارجي ابلاغ كرد و بيان داشت، نيروي انتظامي موظف به حفاظت از جان ما شده است. فعلاً از ذكر منابع تهديد درمي‌گذرم.از آن پس تا زمانيكه روانه زندان شديم تحت حفاظت پليس بوديم هرچند بصورتي كاملا ناگهاني و غافلگيرانه ،سعيد حجاريان ترورشد.
6 ـ در 22 اسفند 1377 پس از چند هفته آتش تهيه روزنامه كيهان، توسط دادسراي نظامي تهران احضار و چند ساعت بازجويي شدم. آنانكه تجربه اين وقايع را دارند مي‌دانند كه هر احضار و بازجويي انسان را در وضعيت تعليق و بلاتكليفي در امور زندگاني‌اش قرار مي‌دهد.
7 ـ در خرداد 1379 دادگاه ديگري مرا احضار و با انتساب اتهامات ناروايي مرا به 5/7 سال زندان محكوم كردند و سپس در مرحله تجديدنظر به 3 سال كاهش يافت. اين دوره زندان را سپري كردم، در حاليكه 49 فقره شكايت به دادسراي انتظامي قضات اعلام كرده بودم كه هيچگاه به آنها رسيدگي نشد. هيچ يك از اتهامات من ثابت نگرديد به همين دليل دادگاه كه اسما علني و در عمل غير علني برگزار شد، اجازه در اختيار داشتن متن مذاكرات دادگاه را (كه طبق قانون بايد نسخه‌اي به من داده مي‌شد) و نيز اجازه انتشار بخش مهمي از دفاعياتم را هم نداد.
8 ـ در طول 25 سال گذشته شغل اصلي من پژوهش و تاليف بوده و تاكنون 21 اثر پژوهشي، مجموعه مقالات و ترجمه منتشر كرده‌ام. اما هفت كتاب من يا پس از انتشار توقيف شده و يا پيش از انتشار ممنوع گرديده. آنان كه دستي بر كتابت و تاليف و طبع دارند مي‌دانند كه توقيف يك كتاب چه زيان مادي و معنوي هنگفتي به يك نويسنده وارد مي‌سازد به ويژه آنكه برخي از اين كتاب‌ها پس از توقيف در دهها هزار نسخه در بازار سياه چاپ و منتشر شده و سود كلاني نصيب قاچاقچيان بازار كتاب مي‌گردد بدون اينكه حقوق مادي و معنوي نويسنده ادا شود و فقط هزينه آنرا داده است.پس از آزادي از زندان چند ماه بيكار بودم و هيچكس سراغي از نحوه گذران زندگي‌ام نمي‌گرفت و فقط متكي به درآمد ناچيز حق‌التاليف كتابهايم بودم.
9ـ در اوايل سال 82 توسط وزارت احضار شدم و بدون ذكر هيچ دليل قانوني ممنوعيت مصاحبه با راديوهاي فارسي زبان خارج از كشور مانند راديو فردا، راديو آمريكا (به تصريح) و راديو بي بي سي و فرانسه (به تلويح) به من ابلاغ شد.
10ـ سرانجام با سازمان ملي جوانان مقدمات يك كار پژوهشي را ريختم، ولي از سوي سازمان بازرسي كل كشور افرادي به آن موسسه مراجعه كرده و در جستجوي يافتن مدركي درباره همكاري پژوهشي من با آنجا بوده‌ و نگراني‌هايي براي موسسه ايجاد كردند.
11ـ به انتشار روزنامه جمهوريت با رويكرد اجتماعي اقدام كردم. در حالي كه 5 ماه زحمت سازماندهي و برنامه‌ريزي آن را متحمل شده بوديم تنها دو هفته از انتشار روزنامه گذشته بود كه ]سعيد مرتضوي[ دادستان تهران مانع از ادامه كار روزنامه شد. از آنجا كه به برخي مقامات و شخصيت‌ها اعلام شده بود سردبيري عمادالدين باقي يكي از علل اصلي متوقف كردن كار روزنامه است به خاطر اعتقاد به اصل بقاي روزنامه و جلوگيري از بيكار شدن دهها نفر از همكارانم اعلام كردم داوطلبانه كناره‌گيري مي‌كنم اما باز هم تهديد كردند اگر جمهوريت منتشر شود، همان شب توقيف مي‌گردد.
12 ـ در حالي كه شايد برخي گمان برند روزنامه شرق كه از مهم‌ترين روزنامه‌هاي اصلاح‌طلب كشوربود به دليل آنكه داماد من محمد قوچاني سردبيري آنرا بر عهده دارد پايگاهي براي من است اما اين روزنامه پس از چاپ چند مقاله از اينجانب، تهديد شد. به آنها گفته شد‌ كه ديگر هيچ سرمقاله‌اي از عمادالدين باقي چاپ نكنند. آنها هيچ حكم كتبي صادر نمي‌كنند و مي‌خواهند بدون ارايه مدرك و با استفاده از زور مانع چاپ مطالب شود تا اگر كسي مدعي شد چنين گفته اند، بتواند تكذيب كرده و به اتهام انتشار كذب با او برخورد كند .{...} بنابراين روزنامه شرق تا حدود يكسال ونيم گاهگاهي مطالب خبري يا نوشته‌هاي مرا با احتياط و در لابلاي صفحات به طبع مي‌رساند و براي جلوگيري از به خطر افتادن بقا و حيات روزنامه نمي‌توانست سرمقاله‌اي از من چاپ كند. البته نماينده قوه قضاييه در هيئت نظارت بر مطبوعات (جناب آقاي اژه‌اي) حتي نسبت به همين مطالب غير سياسي كه گاهگاهي در لابلاي صفحات چاپ مي‌شد نيز حساسيت و مخالفت ورزيده‌اند.
13 ـ علاوه بر اين بنا بر اطلاع من، تلفن‌هايم شنود مي‌شوند، خانه‌ام تحت مراقبت امنيتي است و از ساختمان‌هاي مشرف بر خانه‌ما با دوربين و وسيله استراق سمع همه چيز تحت كنترل است و در حوزه خصوصي خويش مأمون و مصون نيستيم اين در حالي است كه هيچ فعاليت پنهاني ندارم و نوع كار من نوشتن و عمل كردن در چارچوب قوانين جاري كشور است. براساس نظر يك كارشناس فني اتومبيل من نيز دستكاري شده و يا شنودگذاري گرديده بود.
واقعيت اين است كه از نظر شخصي در همه اين شرايط به راحتي زندگي مي‌كنم و چون دغدغه پنهانكاري ندارم و به عنوان يك نويسنده و گوينده مايلم حتي يك نفر افزون تر گفتني‌هايم را بشنود لذا از اينكه حتي از طريق شنود نيز يك تن بيشتر از افكارم آگاه شود خرسندم. اما اين شيوه در مقياس ملي بسيار خطرناك و ناقض حقوق شهروندان و بر ضد حقوق بشر است.
14ـ چهار سال واندي از آزادي ام از زندان مي گذردودر اين مدت 23بار احضار شده ام.(بطور متوسط هر دوماه يا دوماه ونيم يكبار)در يكسال ونيم اول 9باربه دادگاه ويكبار به وزارت اطلاعات احضار شدم ودر دوسال اخير14بار به دادگاه و وزارت اطلاعات رفتم كه مجموعا سه بارآن منجر به صدور حكم محكوميت شده است،يك جريمه مالي و دوحكم زندان يكساله وسه ساله.همچنين با احضارهاي پي در پي يك وضعيت تعليقي و بي ثباتي ايجاد كرده و اجازه نداده‌اند كه برنامه بلندمدتي براي زندگي خود ترسيم نمايم.
15ـ هنگامي كه همه راهها و درها را بستند، تنها روزنه كار علمي و تنفس باقي مانده، حضور در كنفرانس‌ها و سمينارهاي علمي و حقوق بشري است كه آنرا هم مسدود كرده و ممنوع الخروجم ساخته‌اند.
ساعت 30/4 بامداد دوشنبه 13 مهر 1383 به همراه خانواده به فرودگاه تهران عزيمت كردم. پس از تحويل چمدان ها به قسمت بار و نيز پرداخت عوارض خروج و ايستادن در صف گمرك، ساعت 30/6 بامداد روي پاسپورت من و همراهانم مهر خروج زده شد. چند روز پيشتر پرس و جوهاي لازم را انجام داده بودم و برايم محرز بود كه ممنوع الخروج نيستم. هنگامي كه گمرك فرودگاه نيز اسم مرا در مانيتور كنترل كرد چون در ليست ممنوع الخروج ها نبودم مهر خروج را روي پاسپورت زد. من از نظر قانوني از ايران خارج شده بودم اما پس از عبور از گمرك ماموري نزد ما آمد و پاسپورت من و كليه كيف هاي دستي من و همسر و دخترانم را گرفت و مرا با خود به دفتري برد كه تحت عنوان نهاد رياست جمهوري در فرودگاه مستقر است. بنابراين آنچه رخ داد نه يك رفتار قانوني بلكه يك بازي كاملا امنيتي توسط دستگاه موازي اطلاعاتي بود. دقايقي پس از ورود به دفتر موسوم به نهاد رياست جمهوري با كمال شگفتي مشاهده كرديم كليه چمدان‌هاي ما را كه تحويل بار هواپيما شده بود به اين دفتر بازگرداندند و تمام محتويات كيف هاي دستي و ساك و چمدان ها را كاويدند.
سي دي ها و نوارها را يك به يك باز بيني كردند. چيزي جز 50 – 40 جلد كتاب كه اغلب آنها كتب منتشر شده خودم بود و چند سي دي فيلم مجاز و دعوتنامه بنياد پاركينسون و چند قطعه كاغذ و يادداشت چيزي به دست نيامد. نحوه جستجو چنان بود كه گويي مظنوني كه اطلاعات هسته‌اي كشور را به خارج منتقل مي كرده تحت بازرسي است. تا ساعت 30/11 پيش از ظهر اين ماجرا به طول انجاميد و خستگي مفرط به همراه داشت.
شگفت آور اينكه در پاسخ به اعتراض من گفتند كه حكم قضايي دارند اما هيچ حكمي را نشان ندادند و همه كارها و اوامر تلفني انجام مي‌شد. مضاف بر اين پاسپورت من ضبط شد و طي نامه اي اعلام داشتند كه به درخواست دادگاه ويژه روحانيت اين عمل صورت گرفته و من بايد به آنجا مراجعه كنم. اين در حالي است كه فقط مي توان از سفر كسي ممانعت كرد كه به حكم دادگاه ممنوع‌الخروج شده باشد و من توسط هيچ دادگاهي از جمله دادگاه ويژه روحانيت نه محاكمه، نه محكوم و نه حتي در چند سال اخير احضار شده‌ بودم و حتي مهر خروج هم بر پاسپورت من نشسته است.
اين اقدام يكي از مصاديق بارز نقض حقوق بشر است. در ماده 13 اعلاميه جهاني حقوق بشر آمده است «هر شخصي حق دارد هر كشوري از جمله كشور خود را ترك كند يا به كشور خويش باز گردد». اگر من مي ‌خواستم طي سفر خويش درباره حقوق بشر در ايران سخني بگويم اما با ممانعت غير قانوني از سفرم آشكارا مدرك ديگري به نهادهاي بين المللي حقوق بشر مبني بر نقض حقوق مسلم و ابتدايي شهروندان داده‌اند. سفر كردن حق مسلم شهروندي است و هر كس به هر شهر و كشوري كه بخواهد مي تواند سفر كند و هيچ دولت و مقام و نهادي حق ندارد آنرا از افراد سلب نمايد.
تنها در صورتيكه فردي متهم به قتل بوده و بيم فرار او از مجازات وجودداشته باشد و يا اموال عمومي يا خصوصي را سرقت يا اختلاس كرده و با فرار او امكان استيفاي حقوق ضايع شده از بين مي‌رود مي‌توان وي را ممنوع‌الخروج كرد. متاسفانه در كشور ما نويسندگان مورد بي حرمتي قرار مي‌گيرند و كتابهاي من همچون اشياء ممنوعه و آلات جرم بازرسي و صورتجلسه مي شود. آيا اين كاري غير اخلاقي نيست؟ زيرا آنها در حالي كه مي توانند از پيش به افراد و به ويژه افراد شناخته شده اطلاع دهند كه اجازه خروج از كشور را ندارند، از اين كار ساده امتناع مي‌ورزند و پس از اينكه آنها وقت و هزينه زيادي را براي تدارك سفر صرف مي كنند و تمام برنامه‌هاي خويش را بر اساس مسافرت چند هفته اي تنظيم مي‌نمايند و دهها تماس و قرار و وعده و وعيد صورت مي گيرد در لحظه خروج دست به چنين عملي مي زنند و شهروندان را بدينوسيله مورد اذيت و آزار قرار مي دهند. از آنجا كه هر روزه براي شهروندان ديگري اين حوادث در فرودگاه اتفاق مي‌افتد اما صداي آنها به جايي نمي رسد اين رويداد را خير مي دانم و با تبديل آن به يك پروژه مي‌كوشم حادثه ممنوع الخروج شدنم را به منبع خير براي جامعه تبديل كنم.
16ـ روز پيش از پرواز با تعقيب و مراقبت محسوسي مواجه بودم. عصر يكشنبه دو موتور سوار كه در تعقيب من بودند، يكي از بستگانم را كه در ميدان آرژانتين به قصد آوردن بسته وسايل شخصي‌ام از اتومبيل اقدام كرده بود مورد حمله قرار دادند و بسته مرا از دست او ربودند. او وحشت‌زده شده و از كاربرد كارد و يا ساير سلاح‌هاي سرد توسط مهاجمان بيمناك گرديده بود. شايد تصور آنها اين بود كه با ربودن پاسپورت و ساير مدارك سفرم، برنامه بدون پرداخت هزينه لغو خواهد شد و من هم در هيچ محكمه‌اي نمي توانم چيزي را ثابت كنم خصوصا كه كيف زني آنقدر متداول شده كه ظن كسي به جاي ديگر نمي رود. موتور سواران حتي پس از اين تهاجم تا آخر شب كه به منزل رفتم در تعقيب من بودند. هنگامي كه اين تعقيب و مراقبت‌ها انجام شود انسان در خيابان‌ها نيز احساس امنيت نمي‌كند. حتي هر صبح كه فرزندانم به مدرسه و دانشگاه مي‌روند تا لحظه‌اي كه بازگردند نگران آنها هستيم و اين داستان هر روز تكرار مي‌شود.
17 ـ از هنگامي كه انجمن دفاع از حقوق زندانيان را تشكيل داده‌ايم با فشارهاي زيادي مواجه بوده‌ايم.از سازمان بازرسي كل كشور به وزارت كشور مراجعه كرده و نسبت به صدور پروانه اين انجمن اعتراض كرده و رونوشتي از پرونده را با خود برده‌اند و در پي يافتن مستمسكي براي لغو پروانه بودند. اين در حالي است كه اين انجمن طبق اساسنامه‌ اش نهادي غير سياسي، غير انتفاعي و غير دولتي است و صرفا فعاليت حقوق بشري داشته و موضوع فعاليت آن عام و شامل همه زندانيان عادي و سياسي است. اين انجمن صرفا فعاليت حقوقي و علمي و خدماتي مي‌كند. يادآوري مي‌كنم اساسا طبق قانون اساسي ج.ا.ا و اعلاميه جهاني حقوق بشر راه‌اندازي چنين نهادهايي نياز به مجوز حكومت ندارد. در كجاي دنيا براي فعاليت‌هاي مدني و خيريه‌اي از دولت‌ها كسب اجازه مي‌كنند؟ در عين حال ما به مقررات موجود احترام گذاشتيم ولي به بهانه‌هاي مختلف در پي جلوگيري از فعاليت‌ اين انجمن هستند.
18ـ اقدام بعدي اين بود كه حكم يكسال زندان تعليقي با شكايت دادستان تهران به حكم قطعي بدل شد در حالي كه حكم تعليقي هم اساس منطقي نداشت چه رسد به اينكه قطعي گردد. زيرا:
الف: سال گذشته شعبه 6 دادگاه انقلاب بدون اينكه دادگاهي برگزار كند حكم صادر كرده است. من به دليل اينكه دادگاه غير علني بود و به وكيلم اجازه حضور داده نشد و فاقد هيئت منصفه بود آنرا صالح ندانسته و شركت نكردم. شعبه مربوطه بر اساس كدام دفاعيات حكم صادر كرده است؟
ب: علاوه بر اين بسياري از اتهامات مطرح شده در دادنامه قبلا به من تفهيم نشده بود.
ج: همچنين تمام اتهامات مندرج در دادنامه ، مربوط به مقالاتي بود كه صراحتا از يك پرونده سياسي مطبوعاتي حكايت مي‌كرد كه مشمول اطلاق اصل 168 قانون اساسي است و تخصيص بردار نيست.
د: قبلا عليه بسياري از آن مقالات حكم صادر شده و زندانش را تحمل كرده بودم.
هـ: پنجم اينكه اظهارات من در مقالاتم اساسا جرم نبوده است. استفاده از حق آزادي بيان بدون اينكه بزهي در جوف آن واقع شود جرم نيست كه بخواهند دادگاه براي آن برگزار كنند.
19 - در سال 1383 من يك درخواست کتبی را به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تقديم کردم و خواستار مجوزتأسيس مؤسسه ای فرهنگی شدم. من به عنوان عضو هیئت موسس و مسئول و همسرم به عنوان عضو هيئت موسس بوديم. در وزارت اطلاعات دولت محمد خاتمی نيزصلاحيت مرا رد کردند . در آبان 1383 من درخواست خود را طي نامه ای به وزارت اطلاعات و نيز از طريق نمايندگان مجلس پی گرفتم اما هيچ تجديد نظري از سوی وزارت انجام نشد .بنابراين ما از داشتن شغل محروميم . اکنون از شما می پرسم که چه راه ديگری برای دستيابی به حق مان برای داشتن شغل و درآمد باقی مانده است.
20 – مجله جامعه نو که مدير مسئول آن همسر من فاطمه کمالی احمد سرائی بود به مدت سه سال منتشر می شد؛اما سرانجام با اراده آقاي محسنی اژه ای توقيف وسپس درهيئت نظارت بر مطبوعات که اکثريت اعضای آن را محافظه کاران تشكيل مي دادند آقاي اژه ای پيشنهاد لغو مجوز آن را داد. پس از تقديم گزارشی کتبی از سوی مدير مسئول به این امید که نشان دهد از قانون مطبوعات تخلف نکرده است،آقاي اژه ای در جلسه هيات نظارت مي گويد : « این مجله از جهت محتوا مقصر است چرا که ترويج کننده سکيولاريسم است» وبدون هيچ دليل موجهي پروانه انتشار آن لغو شد.(ن.ك.روزنامه شرق23و24اسفند1383 )اين در حالي بود كه خانم كمالي با وجود5اتهام سنگين مطبوعاتي در دادگاه مطبوعات محاكمه شد وبخاطر ارائه دفاعيات مستند وقوي خودهيات منصفه ودادگاه راي به برائت او دادنداما هيچوقت از مجله او رفع توقيف نگرديد. آیا همسرم هم به دلیل اینکه همسر و شریک من است باید قربانی شود ؟
21-دربهمن1384براي دريافت جايزه حقوق بشركميسيون ملي فرانسه به آن كشور دعوت شدم اما عليرغم مكاتبات وپيگيري هاي فراوان من و وساطت برخي از شخصيت هاي سياسي،اجازه سفر ندادند.
22-در بهمن1385نيز براي سخنراني در كنگره جهاني عليه مجازات اعدام در پاريس دعوت شدم ومقاله اي فرستادم كه با وجود پيگيري هاي زيادباز هم اجازه سفر داده نشد لذا اين بار هم نماينده اي را به منظور ارائه مقاله اعزام كردم.
23-بجز كتاب هاي ممنوع شده مذكور در بند8اين نامه در سال 1385نيز پس از دوسال كه 7«كتاب» و «مجموعه مقالات»ام كه درمطبوعات ورسانه ها منتشر شده بودنددر اداره بررسي كتاب(مميزي)در وزارت ارشاد منتظر دريافت مجوز چاپ بود اعلام شد همه آنها ممنوع از انتشار است.مقامات عالي وزارت ارشاد نيز به نامه هاي من در اين زمينه هيچ پاسخي ندادند.(ن.ك.ايلنا وگويا وبي بي سي وفردا5/8/1385ومطبوعات 6/8/1385(.
24-اكنون كه اين نامه را مي نويسم دو احضاريه جديد هم دريافت كرده ام.يكي احضار به شعبه اول امنيتي دادگاه انقلاب براي يك پرونده جديد كه بازپرسي آن آغاز شده و ديگري احضار به دادگاه مطبوعات ومعلوم نيست فرجام اين دو پرونده چه خواهد شد اما در حال حاضر يك چيز معلوم است وآن هم ايجاد تعليق در زندگي ماست.
25-تازه ترين اقدام(در نيمه اول مرداد1386)،صدور 3سال حكم زندان براي من و3سال براي همسرم و3سال براي دخترم و3سال براي برادرزاده همسرم بود كه در حال حاضر در مرحله فرجام خواهي است.
26-در 29مرداد1386نيز توسط افراد ناشناسي در غياب ما دستبرد شبانه به كامپيوتر انجمن دفاع از حقوق زندانيان زده شد وپس از تخليه كليه اطلاعات بايگاني،آنها را از دستگاه پاك كرده اند وسبب نگراني و رنجش همه همكارانم از اين نوع اعمال شده اند.
گزارش سابق الذكر به هيج وجه معلول صدور حكم زندان در روزهاي اخير نيست زيرا كسي كه بارها از مرگ جسته است و از آن بيمي ندارد زندان را حقيرتر از آن مي‌انگارد كه انگيزه اين تظلم نامه‌اش باشد.

چه خواهيد كرد؟
در بحبوحه انقلاب سال 57 هر روز غسل شهادت كردم و به خيابان رفتم اما قرعه به نام من نيفتاد. در حوادث سال 60 و 61 دوبار از دست تروريست‌هاي مجاهدين خلق جان به در برده‌ام. در جنگ نيز احتمال شهادت بود اما چنين نشد. تجربه نزديك به سه سال زندان نيز نشان مي‌دهد كه اگر 30 سال به طول مي‌انجاميد نيز تاثيري در اراده‌ام نداشت؛ زيرا جز در چارچوب قانون و حقوق مسلم شهروندي خود عمل نكرده‌ام اما بطور مشخص اين پرسش و درخواست را دارم كه:
اينك شما به عنوان يك مقام مسئول كه طبق قانون موظف به تامين امنيت شهروندان هستيد بينديشيد چه بايد كرد؟ شما خود را لختي جاي اين دادخواه بگذاريد و بگوييد اگر جاي من بوديد چه مي‌كرديد؟ آيا اين وضعيت با بودن در زندان برايتان تفاوتي داشت و اين‌سو و آنسوي ديوار چه فرقي مي‌كرد؟ شما بگوييد خطوط قرمز كجاست؟ به عنوان يك شهروند و نويسنده‌اي كه مي‌خواهد از حق آزادي بيان استفاده كند و حق انتقاد و مخالفت و نوشتن و سخن گفتن براي او مانند حق آب و هوا است، كجا و چگونه بنويسد كه هر روز او را به دادگاه فرا نخوانند؟ و تهديد به زندان نشود؟ اگر قرار باشد سخني باب ميل حاكمان گفته شود كه نيازي به آزادي بيان نيست و در هر رژيمي همه در موافقت ورزيدن آزادند. چرا نمي‌توان با پيمودن مسير قانوني و تاسيس يك NGO غير دولتي، غير سياسي و غير انتقاعي و صرفا يك نهاد حقوق بشري فعاليت كرد و با فشارها و تهديدهاي پيدا و پنهان مواجه نشد؟
گرچه نوشتاري كه آمد ذكر احوال شخصيه بود اما مهم‌ترين نكته و مقصود من از تظلم نامه اين است كه آنچه گزارش شد در برابر رفتاري كه با هزاران شهروند ديگر در اين مرز و بوم رخ داده و مي‌دهد ناچيز و بي‌رنگ است و به همين قياس مي‌توانيد دريابيد در دياري كه شما يكي ازمسئولان آن هستيد و بايد پاسخگوي تك تك ستم‌هايي باشيد كه رخ مي‌دهند، چه مي‌گذرد. اين در حالي است كه طبق آموزه‌هاي اسلامي حتي اگر خلخالي از پاي يك زن يهودي ربوده شود امام علي(ع) مي‌گويد سزاوار است مسلماني از شنيدن اين خبر جان ببازد.
حضرت آيت الله هاشمي شاهرودي طبق اصل 156 قانون اساسي قوه قضاييه بايد پشتيبان حقوق فردي و اجتماعي و مسئول تحقق بخشيدن به عدالت و عهده‌دار وظيفه گسترش عدل و آزادي هاي مشروع باشد. از سوي ديگر جنابعالي بخشنامه حقوق شهروندي صادر كرده‌ايد كه در اواخر مجلس ششم به قانون تبديل شد و پس از آن هم طرح تاسيس دادگاه حقوق بشر (يا حقوق شهروندي) را ارايه داده‌ايد،از اين رو اين نامه را جهت اطلاع جنابعالي نوشته و منتظر پاسخ و نتيجه هستم.
من همان دم كه وضو ساختم از چشمه عشق
چار تكبير زدم يكسره بر آنچه كه هست
روندگان طريقت ره بلا ورزند
كه مرد راه نينديشد از نشيب و فراز
براي شما آرزوي موفقيت و تندرستي روز افزون دارم.
عمادالدين باقي
‏چهارشنبه 18شهريور 1386
28رمضان 1428
10اكتبر 2007

http://www.emruz.biz

http://anjomane-d-mataleb.blogspot.com/2007/10/blog-post_3466.html

همه آنانی که آقای ناطق نوری را می شناسند. به مروت و صفای ایشان گواهی می دهند. هر چند با جهت گیری سیاسی یا فکر سیاسی ایشان موافق نباشند. ایشان مسئول بازرسی دفتر مقام رهبری هستند؛ در خاطراتشان هم نمونه هایی از بازرسی عادلانه و خالی از شبهه گروه گرایی را مطرح کرده اند.هر چند در یکی دو مصاحبه اخیر از سینه دیوار هم سخن گفته اند.مقام رهبری هم همواره بر آخرت و توجه به خداوند تاکید می کنند. در دوره حاکمیت رهبری و مسئولیت بازرسی آقای ناطق نوری ، پزشک جوانی را-دکتر زهرا- ماموران امر به معروف و نهی از منکردر همدان بازداشت کرده اند و دو روز بعد جسدش را تحویل خانواده اش داده اند؛ مردم ما بارها از زبان عالمان دین شنیده اند، که امام علی از ماجرای خلخال دخترک یهودی وسپاه معاویه- نه ماموران امام علی علیه السلام-از درد گریست و آرزوی مرگ کرد. همین مورد خود کشی یا قتل را بازرسی کنید.گمان کنید دکتر زهرا دختر شماست. البته او پاسپورت کانادایی ندارد.لابد صدای خانواده اش هم به جایی نمی رسد. به گوش خدا که می رسد.باور کنید اهمیت جان این دختر که فدا شد و نظایر اواز بسیاری از مسایل پر هیاهو بیشتر است.باور کنید جان این دختر از برکناری یا استعفای آقای لاریجانی مهمتر ست. در پس این مرگ، زندگی خانواده ای ویران شده است. شما ها که از ذره المثقال سخن می گویید.این خون ها خواب را بر چشم شما نمی بندد؟

سیدعطاءالله مهاجرانی

http://mohajerani.maktuob.net/